μελεδώνη

μελεδ-ώνη, ἡ,

• care, sorrow, in pl., Od. 19.517, Sapph. 17, Theoc. 21.5, Cerc. 7.5; ἄγρυπνοι μελεδῶναι Phanocl. 1.5: rare in Prose, Gal. 18(1).363: in h.Ap. 532, h.Merc. 447, Hes. Op. 66, Thgn. 883, the vulg. readings μελεδώνων, μελεδῶνας (as if from μελεδών) shd. prob. be corrected μελεδωνῶν, -δώνας; cf. μεληδών.
• • II in sg., = μελέτη, δέεται πολλῆς μ. Hp. Mul. 1.36.

μελεδώνη, ἡ, = μελέδη, vgl. μελεδών, Sorge, Kummer ; πυκιναὶ δέ μοι ἀμφʼ ἀδινὸν κῆρ ὀξεῖαι μελεδῶναι ὀδυρομένην ἐρέθουσιν, Od. 19.517 ; γυιοβόροι, Hes. O. 66 ; Sappho bei Hdn. π. μ. λ. 23.12 ; Theocr. 21.5 ; vom Kummer der Liebe, Agath. 13 (V.273). – Wartung, Pflege, Hippocr.

μελεδώνη

-ης, ἡ, or μελεδών, -ῶνος

[as μελέδημα.]

= μελέδημα.

In pl. : ὀξεῖαι μελεδῶναι (μελεδῶνες) Od. 19.517.

μελεδώνη, ἡ, μελεδαίνω

• care, sorrow, Od., Theocr.