μελεδών

μελεδ-ών, ῶνος, ἡ,

• = μελεδώνη II, Aret. SD 1.6, Dioscorus in PLit.Lond. 98 ii 20.
• • II in pl., = μελεδώνη I (q. v.), cj. in Hsch.; τῇσι μελεδώνεσι sufferings of a patient, Aret. SD 2.4 (-δόσεσι codd., -δόσι Hude).

μελεδών, ῶνος, ἡ, = μελεδώνη, μελεδῶνας, Sorge, H.h. Apoll. 532 ; Theogn. 883 ; μελεδῶνες, Phanocl. 1.5 bei Stob. fl. 64.14 ; Hesych. erkl. φροντίδες. Vgl. auch μεληδών. Hierher gehört auch die verderbte Glosse bei Greg.Cor. 558 μελεδανθέων ἀντὶ τοῦ μεριμνῶν, θεραπειῶν.
Nach Hesych. auch ὁ, = μελεδωνεύς, φροντιστής, ἐπίτροπος.

μελεδών , ῶνος (μέλω) = μελέδημα, Od. 19.517† (v. l. μελεδῶναι).

μελεδών = μελεδώνη, Hes., etc.