ναυκρατητικός
ναυκρατητικός, of/for naval victory
ναυκρᾰτ-ητικός, ή, όν,
- of or for victory at sea, σημεῖον D.C. 51.21.
ναυκρατητικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne une victoire navale, DC. 51, 21.
Étym. ναυκρατέω.
ναυκρατητικός, ή, όν, die Oberherrschaft zur See betreffend, oder zum Seesiege gehörig ; v.l. für Ναυκρατιτικός bei Dem. 24.11 ; σημεῖον, DC. 51.21.