ναυσιπέδη
ναυσιπέδη, anchor
ναυσι-πέδη, ἡ,
- anchor, Luc. Lex. 15.
ναυσι·πέδη, ης (ἡ) [ῐ] amarre (propr. entrave) d’un navire, Luc. Lex. 15.
Étym. ν. πέδη.
ναυσιπέδη, ἡ, Schiffsband, -seil, Luc. Lexiph. 15.