ναυστολέω
ναυστολέω, to carry by ship
ναυστολ-έω, fut. -ήσω. E. Supp. 474: pf. νεναυστόληκα (συν-) S. Ph. 550:
- I trans., carry or convey by sea, δάμαρτα E. Or. 741 (troch.): metaph., ἴδια ν. ἐπικώμια providing matter for their own praise, Pi. N. 6.32, cf. Luc. Lex. 2:—Pass., with fut. Med. -ήσομαι, go by sea, E. Tr. 1048; τὰ ναυστολούμενα Id. Fr. 492.6; τηλικοῦτον πέλαγος ναυστοληθείς D.S. 4.13.
- 2 guide, steer, metaph., κυμάτων ἄτερ πόλιν σὴν ναυστολήσεις E. Supp. l.c.; τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς; whither pliest thou thy wings? Ar. Av. 1229; ὁ ναυστολῶν . . εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς the enterprise is mine, E. IT 599.
- II intr., go by ship, sail, ἐξ Ἰλίου S. Ph. 245; πρὸς οἴκους ἀπʼ Ἰλίου E. Tr. 77: metaph., διὰ πόνων ἐναυστόλουν Id. Fr. 821.2.
- III c. acc. loci, approach by sea, ἵπποισιν ἢ κύμβαισι ν. χθόνα; S. Fr. 127 (by zeugma), cf. E. Med. 682, Hipp. 36, Cyc. 106.— Poet. and later Prose.
ναυστολέω-ῶ :
I tr.
1 lancer un navire, diriger un navire, d’où fig. diriger, gouverner, acc. Eur. Suppl. 474 ; Ar. Av. 1229 ||
2 transporter sur un navire, acc. Eur. Or. 741 ; Anth. 7, 67 ; au pass. Eur. Tr. 1048 ; fig. Pd. N. 6, 33 ||
II intr. faire un trajet par mer, Soph. Ph. 245 ; d’où se rendre par mer, avec πρός et l’acc. Eur. Tr. 77, Hel. 1125 ; avec un acc. gagner par mer, Eur. Med. 682 ; ou en gén. se transporter à travers, traverser, parcourir, Soph. fr. 129 Dind. ; p. suite, comiq. aller, avec ἐς et l’acc. Luc. Lex. 2 ||
➳ Fut. moy. au sens pass. ναυστολήσομαι, Eur. Tr. 1048.
Étym. ναύστολος.
1. met acc. per schip vervoeren:
2. intrans. varen:
ναυστολέω, ein Schiff senden, zu Schiffe fahren ; Soph. Phil. 245 u. öfter ; allgemeiner, ἵπποισιν ἢ κύμβαισι ναυστολεῖς χθόνα, fr. 129 ; ὅταν πρὸς οἴκους ναυστολῶσʼ ἀπʼ Ἰλίου, Eur. Troad. 77, öfter ; u. übertr., κυμάτων ἄτερ πόλιν σὴν ναυστολήσεις, Suppl. 490 ; δάμαρτα, im Schiffe fahren, bringen, Eur. Or. 379 ; Pind. sagt von den Schifffahrt treibenden Aegineten ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια, N. 6.33, die ihren eigenen Ruhm gleichsam auf der See erfahren, sich durch Seefahrt Ruhm erwerben ; ὁ ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς, ich bringe das Unglück mit, Eur. I.T. 549 ; wonach Luc. Lex. 2 στλεγγίδα ν. εἰς βαλανεῖον sagt ; aber τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς ist = wohin lenkst du die Flügel ? Ar. Av. 1229 ; – pass., zu Schiffe fahren, Eur. Tr. 1048.
ναυστολέω
- 1carry cargoes of c. acc., met. παλαίφατος γενεά, ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια (the Bassidai) N. 6.32
ναυστολέω,
fut. -ήσω
ναύστολος
- Itrans. to carry or convey by sea, Eur.:—Pass., with fut. mid. -ήσομαι, to go by sea, Eur.
- 2to guide, steer, Aesch., Eur.: metaph., τὼ πτέρυγε ποῖ ναυστολεῖς; whither pliest thou thy wings? Ar.
- IIintr. like Pass. to go by ship, sail, Soph., Eur.
- 2generally, c. acc. loci, to travel over, Eur.