ναύσταθμον
ναύσταθμον, a harbour, anchorage, roadstead
ναύ-σταθμον, τό, (σταθμός)
- harbour, anchorage, roadstead, Th. 3.6, E. Rh. 602 (pl.):—more freq. ναύ-σταθμος, ὁ, Plb. 5.19.6, D.S. 27.12, Plu. Nic. 16, etc.; hence of ships assembled in a roadstead, Id. Arist. 22, Lys. 5.
ναύ·σταθμον, ου (τὸ) port, mouillage, Thc. 3, 6 ; Plut. Pomp. 24 ; au plur. Eur. Rhes. 244, 602.
Étym. ν. σταθμός.
ναύσταθμον, τό, ein Ort, wo Schiffe stehen, vor Anker gehen können, Ankerbucht ; Eur. Rhes. 136 u. öfter ; Thuc. 3.6 ; Sp., Pol. 5.19.6 Plut. Pomp. 24.
ναύσταθμον
ναύ-σταθμον, ου, τό,
σταθμός
- a harbour, anchorage, roadstead, Lat. statio navium, Eur., Thuc., Plut.