ναύσταθμος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ναύ·σταθμος, ου (ὁ) c. le préc. Pol. 5, 19, 6 ; Plut. Arist. 22, Alc. 25. ναύσταθμος -ου, ὁ en ναύσταθμον -ου, τό [ναῦς, σταθμός] haven; uitbr. voor anker liggende vloot. ναύσταθμος, ὁ, = ναύσταθμον, Plut. Aristid. 22, Anton. 63.