ναύτας
ναύτας, sailor
ναύτας, v. ναύτης.
ναύτας (-αι, -ᾶν, -αις.)
- 1sailor εἶπε δʼ οὕτως ἡμιθέοισιν Ἰάσονος αἰχματᾶο ναύταις P. 4.12 ἐς δʼ Ἰαολκὸν ἐπεὶ κατέβα ναυτᾶν ἄωτος P. 4.188 καὶ νῦν ἐν Ἄρει μαρτυρήσαι κεν πόλις Αἴαντος ὀρθωθεῖσα ναύταις (v. ὀρθόω) I. 5.48 καλέοντί μιν Ὀρτυγίαν ναῦται πάλαι Πα. 7B. 48. ναύταις δʼ α[ Pae. 21.16