πενθητήριος
πενθητήριος, of or in sign of mourning
πενθ-ητήριος, α, ον,
- of or in sign of mourning, πλόκαμος A. Ch. 7; βόθροι π. trenches in which mourners lay, Ion Trag. 54.
πενθητήριος, α, ον, qui concerne le deuil, de deuil, Eschl. Ch. 8.
Étym. πενθητήρ.
πενθητήριος, zum Klagen oder Trauern gehörig ; πλόκαμος, Aesch. Ch. 8 ; βόθροι, Ion trag. bei Plut.
πενθητήριος, α, ον
πενθέω
- of or in sign of mourning, Aesch.