περικακέω
περικακέω, to be in extreme ill-luck
περικᾰκ-έω,
- to be in extreme ill-luck, Plb. 1.58.5; τοῖς ὅλοις Id. 3.84.6.
περι·κακέω-ῶ [ᾰ] être dans le malheur, d’où se décourager, se désespérer, Pol. 1, 58, 5, etc.
Étym. π. κακόν.
περικακέω, mitten od. sehr im Unglück sein, sehr unglücklich sein, verzweifeln ; Pol. 1.58.5 u. öfter ; τοῖς ὅλοις, 3.84.6.
περικακέω
κακός
- to be in extreme ill-luck, Polyb.