περικαλλής
περικαλλής, very beautiful
- very beautiful, in Hom. mostly of things, φόρμιγξ, κίθαρις, Il. 1.603, Od. 1.153; ἀγροί, αὐλή, βωμός, δίφρος, δόμος, δῶρα, ἔργα, εὐνή, θρόνος, etc., 14.263, 1.425, Il. 8.249, 4.486, 3.421, Od. 8.420, 2.117, 10.347, 22.438, al.; of women only Il. 5.389, 16.85, Od. 11.281; of men first in h.Merc. 323, 397, 504; of a manʼs eyes, Od. 13.401, 433; of a statue, Orac. ap. Hdt. 5.60; Κύπρον, περικαλλέα νῆσον Thgn. 1277, cf. Hdt. 7.5; ἄνθη -έστατα Hellanic. 55 J.: also in later Prose, Arist. Fr. 11, Mu. 397a4 (Sup.), Ph. 2.269, J. BJ 6.1.1, D.C. 37.17 (Sup.), etc.: but rare in Att., Hermipp.Hist. 6 (Comp.); π. Θεσμοφόρω Ar. Th. 282: irreg. Sup. περικάλλιστος v.l. in Alciphr. 3.59. Adv. -καλλῶς Cat.Cod.Astr. 2.171, Longin. Rh. p.186 H., Eust. 836.41.
-ές
[περι- 6 + κάλλος.]
(Like καλός often used merely as a more or less conventional epithet.)
- 1
In reference to personal beauty.
- a
Of a woman, fair, lovely, beauteous, comely Il. 5.389, Il. 16.85 : Od. 11.281.
- b
Of parts of the body, fair, lovely, beauteous, goodly : δειρήν Il. 3.396 : ὄσσε Od. 13.401, 433.
- a
- 2
Of things of use, buildings, constructions, etc., well-made, well-constructed, fair, goodly, fine, beauteous, or the like : φόρμιγγος Il. 1.603, δίφρον Il. 3.262, δόμον Il. 3.421. Cf. Il. 6.321, Il. 8.238, Il. 11.632, Il. 23.897, Il. 24.229, etc. : αὐλῆς Od. 1.425, στειλειόν Od. 5.236, χηλόν Od. 8.438. Cf. Od. 1.153, Od. 3.481, Od. 10.347, Od. 13.149, Od. 17.343, Od. 22.438, etc.
- 3
In various applications as an epithet of general commendation, fair, goodly, fine, or the like : φηγῷ Il. 5.693, τέμενος Il. 9.578 : ἔργα Od. 2.117=Od. 7.111, λίμνην Od. 3.1, ποταμοῖο ῥόον Od. 6.85, ἀγρούς Od. 14.263=Od. 17.432.
Of light, fair, bright : φάος Od. 19.34.
- 1
- very beautiful, Hom.
-
…ὤσαιτʼ Ἀργείους, πολέων δʼ ἀπὸ θυμὸν ἕλοιτο. οἳ μὲν ἄρʼ ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι εἷσαν ὑπʼ αἰγιόχοιο Διὸς περικαλλέϊ φηγῷ · ἐκ δʼ ἄρα οἱ μηροῦ δόρυ μείλινον ὦσε θύραζε ἴφθιμος Πελάγων, ὅς οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος .…
Homer, Iliad
-
…ἔφατʼ Ἀντίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιήνδανε μῦθος · δῶρα δʼ ἄρʼ οἰσέμεναι πρόεσαν κήρυκα ἕκαστος. Ἀντινόῳ μὲν ἔνεικε μέγαν περικαλλέα πέπλον, ποικίλον · ἐν δʼ ἄρʼ ἔσαν περόναι δυοκαίδεκα πᾶσαι χρύσειαι, κληῗσιν ἐϋγνάμπτοις ἀραρυῖαι. ὅρμον δʼ Εὐρυμάχῳ…
Homer, Odyssey
-
…ἑνδεκάπηχυ · πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης. τὸν δʼ εὗρʼ ἐν θαλάμῳ περικαλλέα τεύχεʼ ἕποντα ἀσπίδα καὶ θώρηκα, καὶ ἀγκύλα τόξʼ ἁφόωντα · Ἀργείη δʼ Ἑλένη μετʼ ἄρα δμῳῇσι γυναιξὶν ἧστο καὶ…
Homer, Iliad
-
…μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω, ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαι πρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρην ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δʼ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν. ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν · εἰ δέ κεν αὖ…
Homer, Iliad
-
…εἰπὲ δὲ πῶς σʼ ἥρπαξεν ὑπὸ ζόφον ἠερόεντα καὶ τίνι σʼ ἐξαπάτησε δόλῳ κρατερὸς Πολυδέγμων ; τὴν δʼ αὖ Περσεφόνη περικαλλὴς ἀντίον ηὔδα · τοιγὰρ ἐγώ σοι, μῆτερ, ἐρέω νημερτέα πάντα · εὖτέ μοι Ἑρμῆς ἦλθʼ ἐριούνιος ἄγγελος ὠκὺς…
NA, Homeric Hymns
-
…πομπήν · δῶκέν οἱ πέλεκυν μέγαν, ἄρμενον ἐν παλάμῃσι, χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον · αὐτὰρ ἐν αὐτῷ στειλειὸν περικαλλὲς ἐλάινον, εὖ ἐναρηρός · δῶκε δʼ ἔπειτα σκέπαρνον ἐύξοον · ἦρχε δʼ ὁδοῖο νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς, ὅθι δένδρεα…
Homer, Odyssey
-
…μάλιστα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃ. παννυχίη μέν ῥʼ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον. Ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην, οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵνʼ ἀθανάτοισι φαείνοι καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν · οἱ δὲ Πύλον ,…
Homer, Odyssey
-
…ὀπτῆρας δὲ κατὰ σκοπιὰς ὤτρυνα νέεσθαι · οἱ δʼ ὕβρει εἴξαντες, ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ, αἶψα μάλʼ Αἰγυπτίων ἀνδρῶν περικαλλέας ἀγροὺς πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα, αὐτούς τʼ ἔκτεινον · τάχα δʼ ἐς πόλιν ἵκετʼ…
Homer, Odyssey
-
…νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν, ὣς δὲ γυναῖκες ἱστῶν τεχνῆσσαι · πέρι γάρ σφισι δῶκεν Ἀθήνη ἔργα τʼ ἐπίστασθαι περικαλλέα καὶ φρένας ἐσθλάς. ἔκτοσθεν δʼ αὐλῆς μέγας ὄρχατος ἄγχι θυράων τετράγυος · περὶ δʼ ἕρκος ἐλήλαται ἀμφοτέρωθεν. ἔνθα…
Homer, Odyssey
-
…λήγοντα καθίζειν. ὣς φάτο, τῇ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε · καί ῥʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρὴν στήθεά θʼ ἱμερόεντα καὶ ὄμματα μαρμαίροντα, θάμβησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε · δαιμονίη…
Homer, Iliad