πορθητής
πορθητής, a destroyer, ravager
πορθ-ητής, οῦ, ὁ,
- destroyer, ravager, E. Tr. 213 (lyr.), Lyc. 524, Str. 17.1.6.
πορθητής, οῦ (ὁ) dévastateur, Lyc. 524 ||
➳ Dor. πορθήτας [ᾱ] Eur. Tr. 213.
Étym. πορθέω.
πορθητής, ὁ, Zerstörer ; Τροίας, Eur. Troad. 213 ; u. in sp. Prosa, wie Schol. Lycophr. 38.
πορθητής, οῦ, ὁ,
from πορθέω
- a destroyer, ravager, Eur.