πυριβριθής
πυριβριθής, laden with fire
πῠρῐ-βρῑθής, ές, (βρίθω)
- laden with fire, Orac. ap. Procl. in Ti. 2.54 D.
πυρι·βριθής, ής, ές [ῠῑθ] chargé de feu, Orph. fr. 38.
Étym. π. βρίθω.
πυριβριθής, [βρῑ], ές, feuerbelastet, Orph. fr. 38.