πυρίβιος
πυρίβιος, living in fire
πῠρῐ-βῐος, ον,
- living in fire, ζῷα D.L. 9.79.
πυρί·βιος, ος, ον [ῠῐβ] qui vit au milieu du feu, DL. 9, 79.
Étym. π. βίος.
πυρίβιος, im Feuer lebend, Suid.
πυρίβιος, living in fire