πυρίβλητος
πυρίβλητος, struck by fire
πῠρῐ-βλητος, ον,
- struck by fire, Nonn. D. 8.355: metaph., fevered, Nic. Th. 774.
- II Act., = πυροβόλος, ἀκίδες AP 12.76 (Mel.), cf. Nonn. D. 30.91.
πυρί·βλητος, ος, ον [ῠ]
I pass.
1 frappé par le feu, Nonn. D. 8, 355 ||
2 fiévreux, Nic. Th. 774 ||
II act.
1 qui frappe par le feu, Nonn. D. 30, 91 ||
2 qui enflamme, qui embrase, fig. Anth. 12, 76.
Étym. π. βάλλω.
πυρίβλητος, mit Feuer geworfen ; Nic. Ther. 774 ; Maneth. 4.421 ; – ἀκίδες, Mel. 17 (XII.76), akt., = πυροβόλος.