πυρίβρομος
πυρίβρομος, roaring with fire
πῠρῐ-βρομος, ον,
- roaring with fire, ἠέλιος Orph. A. 1122 (nisi leg. -δρομος) Ζεύς Id. H. 20.2.
πυρί·βρομος, ος, ον [ῠ] au feu frémissant, Orph. H. 19, 2 ; 57, 2.
Étym. π. βρέμω.
πυρίβρομος, im Feuer, am Feuer od. durch Feuer brausend ; Orph. Arg. 1120, v.l. πυρίδρομος ; vgl. Hymn. 20.2, 58.2, vom Zeus u. Eros.