σταθμόω
σταθμόω-ῶ, seul. moy. (inf. ao. σταθμώσασθαι) c. σταθμάω, Hdt. 3, 15 ; 4, 58 ; 7, 11, 214, 237.
σταθμόω, ins Standquartier od. in den Stall bringen, u. med. darin sein, einkehren. – Den aor. σταθμώσασθαι braucht Her. oft in der Bdtg von σταθμήσασθαι, vermuten, folgern, schließen aus Etwas, τινί, 3.15, 4.58, 7.11, 214, 237.