στερέμνιος
στερέμνιος, hard, fast, firm
στερέμνι-ος, α, ον, also ος, ον Aret. SD 2.10:—
- = στερεός, hard, fast, firm, οὐρανός Placit. 2.11.2; φύσις Pl. Epin. 981d; ὠτειλαί Aret. l.c.; σιτίον Ath. 1.10c; τὰ σ. solid food, BKT 3p.20; also τὰ σ. solid objects, Epicur. Ep. 1pp. 9, al. U. (also sg., Id. Nat. 2.3, al.); σ. πύκνωμα Phld. D. 3.11; τὰ -ώτερα D.S. 1.7; σ. κίνησις stable motion, Bito 60.7. Adv. -ίως firmly, κλῖμαξ σ. ἐνδεδεμένη ibid., cf. Hp. Alim. 5.
στερέμνιος, α, ον, ferme, fort, solide, Empéd. (Stob. Ecl. 1, 500) ; Plat. Epin. 981d, etc. ; Ath. 10c ; τὰ στερέμνια, Epic. (DL. 10, 46, 48) les corps solides, les choses tangibles, les réalités. ||
Cp. -ώτερος, DS. 1, 7 ; Clém. 120 ||
➳ Fém. -ος, Arét. Caus. m. diut. 2, 10.
Étym. στερεός.
στερέμνιος, = στερεός, hart, Plat. Epin. 981d ; leibhaftig, Sext.Emp. adv.log. 2.63, wie ib. 65 στερέμνιον σῶμα, Ggstz von εἴδωλον. – Neutr. τὸ στερέμνιον = das Himmelsgewölbe, das Firmament, Scholl. Hom.