συγκαταβιόω
συγκαταβιόω, live with
συγκατα-βῐόω,
- live with or together, μετʼ εὐνοίας Plu. Amat. 2.754a, cf. Alciphr. 1.32; ἡ κακία τοῖς πολλοῖς σ. Plu. Affect. 2.500f.
συγ·καταβιόω-ῶ, passer sa vie avec, dat. Plut. M. 754a ; Alciphr. 1, 32 ; avec μετά et le gén. X. Éph. 1, 12 ; fig. avec le dat. Plut. M. 500f.
συγκαταβιόω, (βιόω), mit, zugleich, zusammen leben ; Plut. animi an corp. aff. pei. 2 ; Alciphr. 1.32.