συγκατάβασις
συγκατάβασις, condescension
συγκατά-βᾰσις, εως, ἡ,
- condescension to the level of an audience, Phld. Rh. 2.25 S.; also of the gods, esp. Attis, Jul. Or. 5.171b.
συγκατάβασις, εως (ἡ) [ᾰᾰᾰ] condescendance, Naz.
Étym. συγκαταβαίνω.
συγκατάβασις, ἡ, das Mitherabgehen, – übertr., Herablassung, Nachgiebigkeit, Sp.