συγκαταγηράσκω
συγκαταγηράσκω, to grow old together with
συγκατα-γηράσκω, pf. -γεγήρακα Epicur. Fr. 217:—
- grow old with or together, τινι Is. 2.7, Epicur. l.c., LXX To. 8.7; λύπη ἀπόρῳ σ. βίῳ lasts to the end of it, Men. Kith.Fr. 1; of fast colours, σ. τῷ εἰρίῳ Hdt. 1.203; of a morbid growth, Arist. GA 776a5: abs., σ. οἱ ὀδόντες Hp. Carn. 12, cf. Mul. 2.116.
συγ·καταγηράσκω, vieillir ensemble ou avec, dat. fig. en parl. de couleurs, Hdt. 1, 203 ; de sentiments, de passions, Arstt. H.A. 10, 7, 3 ; abs. en parl. des dents, Hpc. 251, 54.
συγκαταγηράσκω, = συγκαταγηράω ; Her. 1.203 ; Epicur. bei DL. 10.20 ; βίῳ ἀπόρῳ, Men. bei Plut. tranquill. 3.
συγκαταγηράσκω
fut. -γηράσομαι
aor1 -εγήρᾱσα
- to grow old together with, τινί Hdt.