τέρπω

τέρπω, Od. 1.347, etc.; Ep. subj. τέρπῃσι 17.385: Ion. impf. τέρπεσκον Q.S. 7.378, AP 9.136 (Cyrus): fut. τέρψω S. Tr. 1246, etc.: aor. ἔτερψα h.Pan. 47, E. Heracl. 433, Pl. Lg. 658b:—

• •the Pass. and Med. have a fivefold aor.,
• • • 1 ἐτέρφθην Od. 5.74, 8.131, 17.174, S. OC 1140, E. Ion 541 (troch.); rare in Prose, X. Mem. 2.1.24.
    • 2 Ep. ἐτάρφθην, τάρφθην, Od. 6.99, 19.213, 251, 21.57.
    • 3 Ep. ἐτάρπην, τάρπην, 23.300, Il. 11.780, al.; inf. ταρπῆναι Od. 23.212, and ταρπήμεναι ib. 346, Il. 24.3; subj. τρᾰπείω, Ep. 1 pl. τρᾰπείομεν (v. infr. II.2).
    • 4 Ep. also ἐταρπόμην, only in 1 pl. subj. ταρπώμεθα Od. 4.295, al.; also redupl. through all moods, τετάρπετο Il. 19.19, 24.513; τεταρπώμεσθα Od. 11.212, Il. 23.10, 98; τεταρπόμενος Od. 1.310, al.
    • 5 aor. 1 ἐτερψάμην, in Ep. subj. τέρψομαι 16.26 (but τέρψομαι is fut. Med. in Il. 20.23, S. Fr. 677); opt. τέρψαιτο h.Ap. 153; part. τερψάμενος Od. 12.188:—
• •delight, gladden, cheer, ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων 17.385; τῇ [φόρμιγγι] ὅ γε θυμὸν ἔτερπεν Il. 9.189, al.; πεσσοῖσι . . θυμὸν ἔτερπον Od. 1.107; καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις Il. 15.393; τοὐμὸν . . τ. κέαρ S. Tr. 1246; θοίνῃ σε τ. Achae. 17; ἡ ἀγγελίη . . ἔτερψε [αὐτούς] Hdt. 8.99; sts. in Att. Prose, ἔπεσι . . τὸ αὐτίκα τέρψει will give momentary pleasure, Th. 2.41, cf. Pl. Lg. 658b, 658e, etc.; τ. τὴν ἀκοήν, τὰς ἀκοάς, Phld. Po. 5.26, 28; ἧλιξ τέρπει τὸν ἥλικα, prov. in Pl. Phdr. 240c, etc.: abs., give delight, Od. 1.347, 8.45, S. Aj. 475; τὰ τέρποντα delights, Id. OC 1217 (lyr.); ῥήματα τέρψαντά τι ib. 1281; οἱ τέρποντες λόγῳ ῥήτορες Th. 3.40; τὰ τέρψοντα X. Ages. 9.4.
• • II more freq. in Pass. and Med.,
  • • 1 in Ep. the aor. Pass. is used, c. gen. rei, have full enjoyment of, enjoy to oneʼs heartʼs content, ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος Il. 11.780; ἐπεὶ τάρπησαν ἐδωδῆς Od. 3.70; σίτου τάρφθεν 6.99; τεταρπόμενοι φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο Il. 9.705; ὕπνου, εὐνῆς ταρπήμεναι, 24.3, Od. 23.346; φιλότητος ἐταρπήτην ib. 300; ἥβης ταρπῆναι ib. 212: metaph., take oneʼs fill of lamentation, τεταρπώμεσθα γόοιο Il. 23.10, 98, Od. 11.212, cf. 19.213, 21.57.
    • 2 enjoy or delight oneself, c. dat. instr., φρένα τ. φόρμιγγι Il. 9.186; μύθοισι Od. 23.301; δαιτί 1.26; γόῳ φρένα 4.102; δίσκοισιν Il. 2.774; ἐν θαλίῃς Od. 11.603, Hes. Op. 115; φιλότητι (or ἐν φ.) τραπείομεν εὐνηθέντε Il. 3.441, 14.314 (whereas in the phrase λέκτρονδε τραπείομεν εὐνηθέντες (v.l. -θέντε), Od. 8.292, the form τραπείομεν seems to be taken by the poet as belonging to τρέπω, though others retain the usu. sense by connecting λέκτρονδε with εὐνηθέντες or by punctuating after λέκτρονδε); so in Trag., λαμπάδι τερπόμεναι A. Eu. 1042 (lyr.), cf. S. OC 1140, etc.; delight in, τῇ τῶν πυραμίδων μεγαλειότητι OGI 666.26 (Egypt, i A.D.); τοῖς εὐώδεσι Sor. 2.29; ἐπί τισι E. Rh. 194: c. part., λόγοις . . οἷς σὺ μὴ τέρψῃ κλύων S. Ant. 691; τέρπεται τιμώμενος E. Ba. 321; τί ἂν . . ἀκούσας τερφθείης; X. Mem. 2.1.24: abs., πῖνε καὶ τέρπευ drink and be merry, Hdt. 2.78.
    • 3 with internal acc., οἴην μοῖραν δέκα μοιρέων τέρπεται ἀνήρ has only one tenth part of the enjoyment, Hes. Fr. 162; κενὴν ἐτερπόμην . . τέρψιν S. Fr. 577; τέρπου κενὴν ὄνησιν E. Or. 1043.
    • 4 freq. with words which limit its sense, θυμῷ Il. 19.313, Od. 16.26; θυμόν Il. 21.45; κατὰ θυμόν Hes. Op. 58, 358; φρένα Il. 1.474, Od. 4.102, etc.; φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο Il. 19.19, cf. Od. 5.74; ἐνὶ φρεσίν 8.368; τεταρπόμενος φίλον κῆρ 1.310; ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται Pi. P. 2.74. (Cf. Skt. trpnoti ‘take oneʼs fill’, Causative tarpáyati ‘delight (trans.)ʼ, OPruss. ka enterpo . . ? ‘what is the use of . .?ʼ, Goth. þaurfts, OE. þearf ‘benefit’, Goth. þarf ‘I need’.)

τέρπω, aor. ἔτερψα, pass. τέρπομαι, aor. ἐτάρφθην, Od. 6.99, 19.213, u. ἐτέρφθην, 8.131, wie ἐτάρπην, ταρπῆναι u. ταρπήμεναι, Hom. oft, davon conj. τραπείω statt ταρπῶ, im plur. τραπείομεν, Il. 3.441, 14.314, Od. 8.292, u. med. mit Reduplikation τεταρπόμην, τεταρπώμεσθα usw., häufig bei Hom., u. ἐτερψάμην, τερψάμενος Od. 12.188, τέρψαιτο h.Apoll. 153, gew. aor.2 med. ἐταρπόμην, alle in derselben Bdtg;
sättigen, befriedigen, laben, erquicken ; vergnügen, ergötzen ; vom Sänger, ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων, Od. 17.385 ; πεσσοῖσι θυμὸν ἔτερπον, 1.107 ; τῇ (φόρμιγγι) ὅγε θυμὸν ἔτερπεν, Il. 9.189 ; καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, 15.393, erheitern, trösten ; τὰ τέρποντα, Soph. O.C. 1219 ; ῥήματα τέρψαντα, 1283 ; τοὐμὸν εἰ τέρψεις κέαρ, Trach. 1236 ; αἱ ʼρεταὶ τέρπουσι τοὺς ξυνευνέτας, Eur. Andr. 207 ; τέρψαι φρένα, Heracl. 663, u. öfter ; ἥτις μοῦσα τοὺς βελτίστους τέρπει, Plat. Legg. II.658e ; ἥλικα τέρπειν τὸν ἥλικα, sprichwörtlich, gleich u. gleich gesellt sich gern, Phaedr. 240c. – Häufiger im pass. od. med. sich sättigen, reichlich, bis zur Befriedigung genießen, τινός, ἐπεὶ τάρπημεν ἐδητύος ἠδὲ ποτῆτος, Il. 11.780 ; τεταρπόμενος φίλον ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο, 9.705, vgl. Od. 6.99 ; ἐδωδῆς, 3.70, 201 ; ὕπνου ταρπήμεναι, Il. 24.3 ; εὐνῆς, Od. 23.346 ; φιλότητος, 23.300 ; ἥβης ταρπῆναι, der Jugend genießen, 23.212 ; auch γόοιο, sich der Wehklage ersättigen, sich satt klagen, Il. 23.10, 98, 24.513, Od. 11.212 u. öfter ; übh. sich erfreuen, vergnügen, sich erquicken, τινί, woran, wie φόρμιγγι, μύθοισιν, αὐδῇ, δαιτί, δίσκοισιν, γόῳ u. dgl.; auch ἐν θαλίῃς, 11.603 ; Hes. O. 119 ; selten c. acc., οἴην μοῖραν τέρπεσθαι, einen Teil genießen, frg. 56.6 ; τέρπεσθαι ὄνησιν, Eur. Med. 1041 ; Hom. setzt als bes. Bestimmungen hinzu  : τέρπεσθαι θυμῷ, Il. 19.313, Od. 16.26, 21.105 ; θυμόν, Il. 21.45, wie φρένα, 1.474, Od. 4.102, 8.131 u. öfter ; φρεσὶν ᾗσιν, Il. 19.19, Od. 5.74 ; ἐνὶ φρεσίν, 8.368 ; τεταρπόμενος φίλον κῆρ, 1.310 ; κατὰ θυμόν, Hes. O. 58, 360 ; ἀπάταισι θυμὸν τέρπεται, Pind. P. 2.74 ; Tragg. λαμπάδι τερπόμεναι, Aesch. Eum. 994 ; τέρπεσθαι δόμῳ, Soph. Phil. 458 ; τέκνοις τερφθεὶς τοῖσδε, Soph. O.C. 1142 ; τιμαῖς, Eur. Alc. 54 ; oft auch mit partic., τέρπεται τιμώμενος, Bacch. 321, Phoen. 917, Andr. 1181 ; in Prosa : πῖνε καὶ τέρπου, Her. 2.78 ; ταύταις ταῖς ἡδοναῖς τερπόμενος, Plat. Phil. 47b ; σκοπῶν, τί ἂν ἰδὼν ἢ τί ἀκούσας τερφθείης, Xen. Mem. 2.1.24 ; Sp.

τέρπω

Fut. Mid. τέρψομαι Il. 20.23.

Aor. subj. τέρψομαι Od. 16.26.

Pple. τερψάμενος Od. 12.188.

1 pl. aor. subj. ταρπώμεθα Il. 24.636 : Od. 4.295, Il. 23.255.

3 sing. redup. aor. τετάρπετο Il. 19.19, Il. 24.513.

1 pl. subj. τεταρπώμεσθα Il. 23.10, 98 : Od. 11.212.

Pple. τεταρπόμενος Od. 1.310, Od. 14.244.

Pl. τεταρπόμενοι Il. 9.705.

Pass. 2 pl. aor. ἐτέρφθητε Od. 17.174.

3 pl. ἐτέρφθησαν Od. 8.131.

3 sing. opt. τερφθείη Od. 5.74.

3 sing. aor. τάρφθη Od. 19.213, 251, Od. 21.57.

3 pl. τάρπημεν Il. 11.780.

3 pl. τάρπησαν Il. 24.633 : Od. 3.70, Od. 4.47, Od. 5.201, Od. 10.181.

1 pl. subj. τραπείομεν (metathesis of ταρπείομεν) Il. 3.441, Il. 14.314 : Od. 8.292.

Infin. ταρπήμεναι Il. 24.3 : Od. 23.346. ταρπῆναι Od. 23.212.

(ἐπι-, ποτι-.)

• I
• • 1

    To cheer, solace, refresh.

    In mid. : τεταρπόμενος κῆρ Od. 1.310.

    To cheer in sorrow, comfort : τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον Il. 19.312.

  • 2

    To engage agreeably the thoughts or attention of, entertain, amuse : τὸν ἔτερπε λόγοις Il. 15.393. Cf. Il. 9.189 : Od. 1.107, Od. 18.315, Od. 19.590.

    In mid. : φρένα τερπόμενον φόρμιγγι Il. 9.186. Cf. Od. 3.23.

    Absol. : ἀοιδόν, ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων Od. 17.385. Cf. Od. 1.347, Od. 8.45.

    In mid. with reciprocal force : τερπέσθην μύθοισιν Od. 23.301. Cf. Il. 11.643 : Od. 4.179, 239.

  • 3

    To satisfy.

    With genit.

    In mid. : τεταρπόμενοι ἦτορ σίτου καὶ οἴνοιο Il. 9.705.

• II

  In mid. and pass.

• • 1

    To have joy or delight, give oneself up to pleasure or enjoyment, take one’s pleasure or ease, enjoy oneself : φρένα τέρπετʼ ἀκούων (in his heart) Il. 1.474, φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε Il. 3.441. Cf. Il. 7.61, Il. 9.337, 400, Il. 14.314, Il. 18.604, Il. 19.18, Il. 21.45 (with his . . .), Il. 23.298 (live at ease) : Od. 1.26, Od. 4.17, Od. 5.74, Od. 6.46, Od. 8.91, Od. 14.244, Od. 15.391, Od. 21.105, etc.

    With genit. : ὄφρα τέρπηται ἀοιδῆς (have joy in it) Od. 8.429. Cf. Od. 23.212.

    In reference to solacing oneself with lamentation or with the recalling of past sorrow : γόῳ φρένα τέρπομαι Od. 4.102, κήδεσιν ἀλλήλων τερπώμεθα, μνωομένω Od. 15.399. Cf. Od. 15.400, Od. 19.513.

  • 2

    To be filled with satisfaction or exultation, exult : οἱ ἕκηλοι τέρπονται Il. 5.760. Cf. Il. 4.10.

  • 3

    To be cheered or gladdened : οὔτʼ αὐγῆς Ἠελίοιο τέρποντʼ οὔτʼ ἀνέμοισιν Il. 8.481. Cf. Il. 19.313.

  • 4

    To entertain or amuse oneself : δίσκοισιν τέρποντο Il. 2.774. Cf. Il. 18.526 : Od. 1.422 = Od. 18.305, Od. 1.423 = Od. 18.306, Od. 4.626 = Od. 17.168, Od. 17.606.

  • 5

    To satisfy one’s desire (for something), take one’s fill (of it).

    With genit. : ἐπεὶ σίτου τάρφθεν Od. 6.99. Cf. Il. 11.780 : Od. 3.70, Od. 5.201, Od. 23.300, 346.

    With instrumental dat. : ἐπεὶ ἐτέρφθησαν φρένʼ ἀέθλοις Od. 8.131. Cf. Od. 17.174.

    With complementary pple. : ἐπεὶ τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων Il. 19.19. Cf. Il. 24.633 : Od. 4.47 = Od. 10.181.

    Without construction : δόρποιο μέδοντο ὕπνου τε ταρπήμεναι (to have their fill thereof) Il. 24.3. Cf. Il. 24.636 : = Od. 4.295 = Od. 23.255.

    In reference to lamentation, to take one’s fill (of it), indulge oneself (in it) to the full.

    With genit. : ἐπεί κε τεταρπώμεσθα γόοιο Il. 23.10. Cf. Il. 23.98, Il. 24.513 : Od. 11.212, Od. 19.213 = 251 = Od. 21.57.

For Pindar, see also: τέρπομαι

τέρπω , ipf. ἔτερπον, τέρπε, mid. fut. τέρψομαι, aor. 1 part. τερψάμενος, aor. 2 red. τεταρπόμην, subj. ταρπώμεθα, red. τεταρπώμεσθα, part. τεταρπόμενος, pass. aor. ἐτέρφθην, ἐτάρφθην, aor. 2 ἐτάρπην, 3 pl. ἔτερφθεν, τάρφθεν, τάρπησαν, subj. τραπείομεν: I. act., delight, cheer; τινὰ λόγοις, θῡμὸν φόρμιγγι, ἀείδων, Il. 15.393, Il. 9.189, Od. 1.107, Od. 17.385; ἀκαχημένον, Il. 19.312.—II. mid. and pass., enjoy oneself, take pleasure in, rejoice; τινί. Also τινός, enjoy; fig., γόοιο, ‘have oneʼs fill’ of lamentation, Il. 23.10, Od. 11.212. The form τραπείομεν= τερφθῶμεν occurs Il. 3.441, Il. 14.314, Od. 8.292.

τέρπω,

• • Ito satisfy, delight, gladden, cheer, Hom., Hdt., Attic:—absol. to give delight, Od.; τὰ τέρποντα delights, Soph.
  • IIPass. and Mid.,
  • • 1c. gen. rei, to have full enjoyment of a thing, have enough of it, Hom.; metaph., τεταρπώμεσθα γόοιο let us take our fill of lamentation, Hom.
    • 2to enjoy oneself, make merry, c. dat. modi, φόρμιγγι, μύθοισι, etc., Hom., etc.; so, τ. ἐν θαλίῃς Od., etc.:— also c. part., τέρψει κλύων Soph.; τέρπεται τιμώμενος Eur.:—absol., πῖνε καὶ τέρπου drink and be merry, Hdt.
    • 3c. acc. cogn. to enjoy, τ. ὄνησιν Eur.