τερπωλή
τερπωλή, enjoyment, delight
τερπωλή, ἡ, poet. and later Prose for τέρψις, Od. 18.37, Archil. 13, Thgn. 984, 1068, Luc. Icar. 16, Aret. CA 2.3.
τερπωλή, ῆς (ἡ) c. τέρψις, Od. 18, 37 ; Archil. 13, 53 ; Thgn. 984 Bgk ; Luc. D. mort. 27, 7 ; Ic. 16.
τερπωλή, ἡ, p. statt τέρψις, Vergnügung ; Od. 18.37 ; plur., Archil. 38, u. sp.D., wie Agath. 45 (VI.244); auch Luc. D.Mort. 27.7.
τερπωλή
-ῆς, ἡ
[τέρπω.]
A joy or delight : οἵην τερπωλὴν θεὸς ἤγαγεν ἐς τόδε δῶμα Od. 18.37.
τερπωλή (τέρπω): delight, rare sport, Od. 18.37†.
τερπωλή, ἡ,
poetic for τέρψις, Od., Theogn.