τέρτατος
τέρτᾰτος, α, ον, Aeol. for τρίτατος, cj. Ahrens for τέτρατος in Pi. O. 8.46.
τέρτᾰτος (cf. τέτρατος.)
- 1third “ἅμα πρώτοις ἄρξεται καὶ τερτάτοις (Ahrens: τετράτοις codd.: τερτάτοις . . . recepi, ut formam Homericam τριτάτοισιν aeolice expressam, Schr., cf. von der Mühll, M. H., 1964, 51) O. 8.46