τέρυ
τέρυ· ἀσθενές, λεπτόν, Hsch. τέρυας ἵππους· οὕτω λέγονται ὅσοι ἀδδηφάγοι εἰσί. ἔνιοι τοὺς ἀσθενεῖς, Id. τερύνης· τετριμμένος ὄνος, καὶ γέρων, ἢ δυσανάληπτος γέρων, Id. τερύσκ-εται· νοσεῖ, φθίνει, and τερμόν-ετο· ἐτείρετο, Id.
- [Τε]ρφεῖος, ὁ, a month at Mytilene or Eresus, Inscr.Magn. 52.38 (restored by Bechtel Aeol. 62).