ταξιάρχης
ταξιάρχης, commander of a squadron
ταξῐάρχ-ης, ου, ὁ,
- less common form of ταξίαρχος, A. Fr. 182.1 (acc. pl. -ας), Hippod. ap. Stob. 4.1.94 (nom. pl. -αι); gen. pl. -έων is v.l. in Hdt. 7.99, 9.53, but he uses nom. pl. ταξίαρχοι (v. ταξίαρχος) ; ταξιαρχῶν is so accented in Pl. Lg. 755e, but acc. ταξιάρχους occurs ibid.; τ. used as a nickname, Cic. Att. 16.11.3; cf. ταξίαρχος I.2 and 3b, 3c.
ταξι·άρχης, ου (ὁ) c. ταξίαρχος, Hdt. 7, 99 ; 9, 53.
ταξιάρχης, ὁ, = ταξίαρχος ; Aesch. frg. 168 ; Her. 7.99, 9.53 ; Arr. An. 2.16.11.
ταξιάρχης
ταξι-άρχης, ου, ὁ,
= ταξίαρχος, Hdt.