τανυσίσκοπος
τανυσίσκοπος, far-seeing
τᾰνῠσίσκοπος, ον,
- far-seeing, Φοιβείη ἀκτίς Poet. ap. Jul. Ep. 89.
τανυσί·σκοπος, ος, ον [ᾰῠ] qui voit loin, Poèt. (Jul. 299c).
τανυσίσκοπος, far-seeing