τανυχειλής
τανυχειλής, long-nebbed
τᾰνυ-χειλής [ῠ], ές,
- long-nebbed, μέλισσαι, ὄρνιθες, Q.S. 3.221, 5.12.
τανυ·χειλής, ής, ές [ᾰῠ] aux longues lèvres, d’où au long bec, à la trompe allongée, etc. Q. Sm. 3, 221.
Étym. τανυ-, χεῖλος.
τανυχειλής, ές, mit langen Lippen, langem Schnabel, Rüssel ; μέλισσαι, Qu.Sm. 3.221 ; ὄρνιθες, 5.12.