τελέω

τελέω, Ep. also τελείω, both in Hom. (τελέοντες Od. 3.262, cf. 4.776, al., τελείει 6.234, 23.161): Ep. impf. τέλεον Il. 23.373, 768; ἐτέλειον 9.456, 15.593; Ion. τέλεσκον Call. Dian. 123, Fr. 434; τελέεσκον Q.S. 8.213: fut. τελέσω Pi. N. 4.43, X. Cyr. 8.6.3, (δια-) Pl. R. 425e codd., D. 21.66 codd. (-τελῶ Cobet in both places), PAvrom. 2A 9 (i B.C.); Ep. also τελέω, Il. 8.415, 12.59, Od. 2.256, etc.; Att. τελῶ S. El. 1435, Ar. Ra. 173, Pl. Prt. 311b: aor. (ἐ)τέλεσα Od. 5.390; Ep. τέλεσσα and ἐτέλεσσα 11. 246, Il. 12.222, 23.543, 559, al. (inf. τελέσσαι Pi. P. 3.9); Att. ἐτέλεσα Th. 4.78, etc.: pf. τετέλεκα Pl. Ap. 20a, (δια-) D. 18.203:—Med., fut. (v. infr.): aor. ἐτελεσάμην Id. 38.18, etc.; pf. τετέλεσμαι Inscr.Prien. 11.34 (iii B.C.):—Pass., Ep. impf. ἐτελείετο Il. 1.5: fut. τελεσθήσομαι Thphr. Char. 16.12; fut. Med. in this sense, τελεῖται A. Pr. 929, Ag. 68 (anap.), etc., τελέεσθαι Il. 2.36, τελεῖσθαι Od. 23.284; part. τελεόμενος Hdt. 1.206, τελεύμενος Id. 3.134: aor. ἐτελέσθην Od. 4.663, etc.; Aeol. inf. τελέσθην Sapph. Supp. 1.4: pf. τετέλεσμαι Il. 18.74, etc.: plpf. τετέλεστο 19.242: Cret. pf. part. τετελημένος GDI 4963; Ion. 3 pl. pf. τετέληνται dub. in SIG 1024.22 (Myconus, iii/ii B.C.): (τέλος):—

• fulfil, accomplish, execute, perform, freq. in Poets from Hom. downwds., less freq. in Prose (except in signfs. ΙΙ and ΙΙΙ); τελέσαι ἔργον τε ἔπος τε Od. 2.272, cf. Il. 1.108, 523, etc.; τ. φιλοτήσια ἔργα Od. 11.246; μʼ ἔφαντο ἄξειν εἰς Ἰθάκην, οὐδʼ ἐτέλεσσαν but did it not, 13.212; τ. ἀέθλους 3.262; πόνον 23.250; πύματον δρόμον Il. 23.373; ὁδόν Od. 2.256, Mimn. 11; sts. without ὁδόν, ἄτερ καμάτοιο τέλεσσαν ἤματι τῷ αὐτῷ καὶ ἀπήνυσαν οἴκαδʼ ὀπίσσω Od. 7.325; ὁδῷ δὲ τὰ ξυντομώτατα ἐξ Ἀβδήρων ἐς Ἴστρον ἀνὴρ εὔζωνος ἑνδεκαταῖος τελεῖ Th. 2.97; ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐς Φάρσαλον ἐτέλεσε Id. 4.78; κίνδυνον τελέσσαι perform a dangerous feat, Epich. 99; ἔργον S. El. 1399; δίδυμα κακά A. Th. 782 (lyr.); προστάγματα Pl. Lg. 926a, cf. d:—Pass., Hdt. 1.206; καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστί, = τελεῖσθαι δύναται, Od. 5.90, Il. 14.196; τετέλεστο δὲ ἔργον 7.465; αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον ‘no sooner said than done’, 19.242; ἐάνπερ ἐπὶ λόγῳ ἔργα τελῆται Pl. R. 389d, cf. Plt. 288c; γραφὴ τῶν τετελεσμένων ἔργων PPetr. 3 p.340 (iii B.C.); τετέλεσται Ev.Jo. 19.30 (cf. 28).
• • • 2 fulfil oneʼs word, τ. ἔπος, μῦθον, ὑπόσχεσιν, Il. 14.44, Od. 4.776, 10.483; τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Il. 23.20; τελέσαι κότον, χόλον, glut oneʼs fury, wrath, 1.82, 4.178: also, grant one the fulfilment or accomplishment of anything, τ. νόον τινί fulfil his wish, 23.149, cf. Od. 22.51; τ. ἐέλδωρ Hes. Sc. 36; λιτάς A. Th. 627 (lyr.); κατάρας ib. 724 (lyr.); rarely c. inf., οὐδʼ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι he succeeded not in . ., Il. 12.222 (cf. ἀνύω I.6):—Pass., to be fulfilled, 2.36, 330, al.: esp. pf. part., [μῦθος] τετελεσμένος ἐστί Il. 1.388, cf. h.Ven. 26; elsewh. in Hom. only neut., τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται Il. 1.212, cf. 8.286, al.:—Med., τελέσασθαι δίκην bring a suit to issue, D. 38.18, cf. 39.18 (Pass.).
    • 3 grant in full, work out, ἀγαθόν τινι, ὅ τι φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ Od. 2.34; νόστον 15.112; μόγις δʼ ἐτέλεσσε Κρονίων 3.119; τ. λυγρά 18.134; γῆρας ἄρειον 23.286; κακὰ κήδεα τ. τινί Il. 18.8, cf. Od. 4.699, 18.389, S. Ant. 3; θεῶν τελεσάντων (sc. αὐτό) Pi. P. 10.49; εὖ τελεῖ θεός A. Th. 35.
    • 4 ὅρκια τελεῖν make an oath effective, Il. 7.69: later, execute a legal document, δημόσιος χρηματισμὸς τετελεσμένος διʼ ἐπιτηρητῶν ἀγορανομίας Mitteis Chr. 200.10 (iii A.D.), cf. POxy. 290.22 (i A.D.), etc.
    • 5 bring to fulfilment or perfection, ἀρετὰν . . πεπρωμέναν τελέσει Pi. N. 4.43; τ. τινά bless him with perfect happiness, Id. I. 6(5).46 (dub.); so τετελεσμένον ἐσλόν Id. N. 9.6; τελεσθεὶς ὄλβος A. Ag. 751 (lyr.): also, bring a child to maturity, bring it to the birth, E. Ba. 100 (lyr.).
    • • b with an Adj. added, ἅπαντας ἡ παίδευσις ἡμέρους τελεῖ makes perfectly gentle, Men. Mon. 41.
    • 6 bring to an end, finish, end, ἐξ ἀγαθοῦ γὰρ ἀρξάμενος τελέω τὸν λόγον εἰς ἀγαθόν Lyr.Alex.Adesp. 21.2.
    • 7 of Time, ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ . . τέλεσʼ Ἠώς Od. 5.390; βίον τ. Simon. 36, S. Ant. 1114; πολλοὺς τρόχους ἡλίου ib. 1065; τελευτὴν τοῦ βίου Id. Tr. 79; also τ. νοῦσον come to the end of it, Hes. Th. 799:—Pass., περὶ δʼ ἤματα μακρὰ τελέσθη Od. 10.470, cf. Hes. Th. 59; τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν ib. 795; ἐν τοῖς ἔτεσι τοῖς δὶς ἑπτὰ τετελ. Arist. HA 581a14, cf. Metaph. 994a26; of men, come to oneʼs end, οἴμοι . . δεσπότου τελουμένου A. Ch. 875 (s. v.l.).
    • 8 sts. intr., like the Pass., come to an end, be fulfilled, turn out, οὐ γὰρ οἶδʼ ὅπῃ τελεῖ ib. 1021, cf. Pers. 225 (troch.), S. El. 1417 (lyr.): later = τελέθω, to be, φύσει τελῶν μνησίκακος Tz. H. 2.83, al.
  • II pay what one owes, what is due, λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας Il. 9.156, 298 (unless this means ‘will administer good lawsʼ); νῆας . . αἵ κεν τελέοιεν ἕκαστα ἄστεʼ ἐπʼ ἀνθρώπων ἱκνεύμεναι bring supplies of everything, Od. 9.127: generally, pay, present, δῶρα, δωτίνην, Il. 9.598, Od. 11.352; μισθόν Il. 21.457, Eup. 4; ἀργύριον Pl. Ly. 208b; ἀργύριον . . μισθόν Id. Prt. 311d; δύο δραχμὰς μισθόν Ar. Ra. 173: metaph., τ. ὕμνον Pi. P. 1.79, 2.13; τ. ψυχὰν Ἀΐδᾳ, i.e. die, Id. I. 1.68.
  • • • b esp. pay tax, duty, toll, φόρον Pl. Alc. 1.123a; τὰ τέλη Cratin.Jun. 9.5, Arist. Ath. 55.3, cf. Pl. Lg. 847b; τ. μετοίκιον pay the tax of a μέτοικος, ib. 850b; ἱππάδα Is. 7.39; θητικόν Arist. Ath. 7.4, Lex ap. D. 43.54; ξενικά D. 57.34; συντάξεις Aeschin. 3.91; freq. in Papyri, οἱ τελοῦντες τὰ καθήκοντα εἰς τὸ βασιλικόν PTeb. 5.174 (ii B.C.), etc.; τ. σῖτον pay oneʼs contribution of corn, X. HG 5.3.21: abs., pay tax, IG 1(2).1.2,3, Hdt. 2.109:—Pass., of money, etc., to be paid, Id. 9.93; of persons, to be in receipt of rent, χώραν ἀτέλεστον ἔχουσιν αὐτοὶ τετελεσμένοι D. Prooem. 55.
    • 2 lay out, spend, χρήματα μεγάλα Hdt. 3.137, Pl. Ap. 20a, cf. X. Cyr. 8.1.13:—Pass., to be spent or expended, Hdt. 2.125; ἐς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα τετελεσμένα laid out upon the dinner, Id. 7.118; ἕνδεκα μυριάδας μεδίμνων τελεομένας ἐπʼ ἡμέρῃ ἑκάστῃ ib. 187, cf. Pl. Lg. 955e.
    • • b consume, eat (cf. ἀναλίσκω I.3), [σιτία] μέτρια τελεύμενα Hp. Aff. 47, cf. 26, 43, 44.
    • 3 since, in many Greek cities, the citizens were distributed into classes acc. to their taxable property, τ. εἴς τινας meant to belong to a class, to be reckoned among, τ. ἐς Ἕλληνας, ἐς Βοιωτούς, belong to the Greeks, the Boeotians, Hdt. 2.51, 6.108; εἰς ἀστοὺς τ. become a citizen, S. OT 222; εἰς ἄνδρας τ. come to manʼs estate, Pl. Lg. 923e; εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τ. become a woman instead of a man, E. Ba. 822; ἕκαστος ἡμῶν ὑπό τινα τελεῖ δαίμονα ὃς πάσης ἡμῶν τῆς ζωῆς ἐπάρχει belongs . ., Herm. in Phdr. p.93 A.
    • 4 from the last sense perh. may be expld. the phrase, κοῖός τις δοκέοι ἀνὴρ εἶναι πρὸς τὸν πατέρα τελέσαι to compare with his father, Hdt. 3.34 (τελέσαι om. cod. E, secl. Hude).
  • III initiate in the mysteries, τινα Pl. Euthd. 277d; τῇ μητρὶ τελούσῃ τὰς βίβλους ἀναγιγνώσκειν D. 18.259; τυμπανίζειν καὶ τ. Plu. Adul. 2.60a; τ. τῷ Διονύσῳ Milet. 6.23:—Pass., to have oneself initiated, Ar. Nu. 258; τετελεσμένος Pl. Phd. 69c, Berl.Sitzb. 1927.169 (Cyrene), etc.; ἐτέλεις, ἐγὼ δʼ ἐτελούμην D. 18.265; Διονύσῳ τελεσθῆναι to be consecrated to Dionysus, initiated in his mysteries, Hdt. 4.79; ὀργίοισι Hp. Lex 5, cf. X. Smp. 1.10: c. acc., Βακχεῖʼ ἐτελέσθη Ar. Ra. 357 (anap.); τελέους τελετὰς τελούμενος Pl. Phdr. 249c, cf. 250b; also τ. μεγάλοισι τέλεσι Id. R. 560e.
  • • • b in Magic, endow a thing with potency, consecrate it, PMag.Par. 1.1744, PMag.Lond. 46.242, 121.590, Sch. Ar. Pl. 884.
      • c enchant, Παλλάδιον τετελεσμένον Eust.ad D.P. 620.
    • 2 metaph., τελεσθῆναι στρατηγός to be formally appointed general, D. 13.19; τετελεσμένος σωφροσύνῃ a votary of temperance, X. Oec. 21.12.
    • 3 also of sacred rites, perform, ἱερά E. Ba. 485, cf. IT 464 (anap.); θυσίαν τοῖς θεοῖς D.S. 4.34, cf. Plu. Thes. 16; ὄργια IG 14.1183 (Rome), Paus. 4.14.1; γάμον, γάμους, Call. Ap. 14, Lyc. 1387:— Pass., Pl. Lg. 775a.
    • 4 Pass., of women, to be married, GDI 3721.5,9 (Cos).

τελέω, ep. τελείω, fut. τελέσω, ep. τελέσσω, att. τελῶ, Plat. Prot. 311b, vgl. Il. 8.415, u. so auch τελεύμενα bei Her. 3.134 zu nehmen ; pass. τετέλεσμαι usw.;
1) vollenden, vollbringen, vollführen, ins Werk richten, in Erfüllung gehen lassen, was man versprochen hat, das Gebet, den Wunsch u. dgl.; πύματον δρόμον τέλεον ἵπποι, Il. 23.373, 768, wie Soph. El. 716 ; ἀέθλους, Od. 3.262 ; Hes. Th. 951, 994 ; ἦμαρ, Od. 5.390, 9.76 ; τελέωμεν μῦθον, 4.776, das Wort od. Versprechen erfüllen, wie πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω, τὰ πάροιθεν ὑπέστην, Il. 23.20 ; vgl. 21.457 ; Od. 4.699 u. öfter ; ὑπόσχεσιν, 10.483 ; ἔπος, Il. 14.44, 23.543, Od. 20.236 ; νόον, Einem seinen Wunsch erfüllen, Il. 23.149 ; τινί τι, Einem Etwas gewähren, verleihen, 9.157, 23.559, Od. 22.51 ; auch τελέσαι κότον, χόλον, den Groll, Zorn ausführen, sättigen, befriedigen, Il. 1.82, 4.178 ; ὅρκια τελεῖν, = ὅρκον τελευτᾶν, den Schwur gültig machen, in Kraft treten lassen, 7.69 ; ἐέλδωρ, Hes. Sc. 36 ; c. inf., οὐδʼ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν, Il. 12.222, er führte es nicht aus, es seinen Jungen zu bringen ; übh. bewirken, bereiten, ἀγαθόν, Od. 2.34 ; γῆρας ἄρειον, 23.286 ; κακόν τινι, Il. 18.389 ; λυγρά, Od. 18.134, κακὰ κήδεα, Il. 18.9. Eben so pass. vollendet, erfüllt werden, in Erfüllung gehen, geschehen ; ἤματα μακρὰ τελέσθη, Od. 10.470, 19.153 ; Hes. Th. 59 ; τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται, Il. 2.330 u. oft ; ἅ ῥʼ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον, 2.36, was nicht in Erfüllung gehen sollte ; ὦ γέρον, οὔπω τοῦτο ἔπος τελέεσθαι ὀΐω, Od. 3.226, wie ὧδε γὰρ ἡμέτερόν γε νόον τελέεσθαι ὀΐω, 22.215 ; ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως τετέλεσται Τηλεμάχῳ, ὁδὸς ἥδε, er hat ein großes Werk ausgeführt ; oft in der Vrbdg ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται ; im masc. nur Il. 1.388 H.h. Ven. 26 ; τελεύμενόν ἐστι, Her. 1.206 ; αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον, Il. 19.242, gesagt, getan ; χρησθὲν τέλεσσεν, Pind. Ol. 2.40, erfüllte die Weissagung ; τελεῖ κούφαν κτίσιν, 13.83 ; πεπρωμέναν τελέσει ἀρετάν, N. 4.43 ; ἐτέλεσσεν βασιλεῦσιν ὕμνον, P. 2.13 ; πρὶν τελέσσαι σὺν Εἰλειθυίᾳ, 3.9, d.i. ehe sie geboren ; νεκρῶν τελεσθέντων, Ol. 6.15 ; δεσπότου τελουμένου, da der Herr getötet worden, Aesch. Ch. 862, wie es später mit u. ohne βίον »das Leben beschließen«, »sterben« heißt. – In allen diesen Beziehungen auch bei den Tragg.: ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα τὸ Δῖον, ἀλλὰ πᾶν ἔπος τελεῖ, Aesch. Prom. 1035 ; τὰς ἐμὰς εὐχὰς τέλει, Ag. 947 ; τελέσαι τὰς κατάρας, Spt. 706 ; ἔξεστι γάρ μοι μὴ λέγειν ἃ μὴ τελῶ, Eum. 859 ; βίον, τελευτὴν βίου, Soph. Trach. 79 ; ὡς τελεσθῆναι χρεὼν τὰ μαντεῖα, 173 ; ausführen, τοὔργον, El. 1391 ; ὑμῖν δὲ ταῦτα πάντʼ ἐπισκήπτω τελεῖν, O.R. 252, vgl. Tr. 285 ; ἐπαίνου τεύξεται, ἐὰν μόνον τὸ ταχθὲν εὖ τολμᾷ τελεῖν, Aj. 524 ; ἱερά (s. τέλος u. τελετή), Eur. Bacch. 485 ; πάντα ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι, Alc. 130 ; τὰ δοκηθέντʼ οὐκ ἐτελέσθη, Med. 1417 ; u. in Prosa, τὰ προστάγματα τελεῖν, Plat. Legg. XI.926a, u. öfter, wie Folgde überall.
2) eine bestimmte Abgabe, einen Tribut erlegen, bezahlen, zollen ; θέμιστας, Il. 9.156, 298 ; darbringen, geben, δῶρα, δωτίνην, 9.598, Od. 11.352 ; gew. aber mit der Nebenbdtg, daß man zu der Gabe verpflichtet ist ; in Athen von allen Abgaben an den Staat, Zöllen u. dgl., τελεῖν τὸ ἱππικόν, τὸ θητικόν (Dem. 43.54), τὸ ξενικόν (Dem. 57.34), die Abgabe des θής, ξένος entrichten, s. Böckhs ath. Staatshaush. II p. 36 ; μισθόν, Ar. Ran. 173, wie Plat. Prot. 311c ; ὃν φόρον τελοῦσιν οἱ Λακεδαιμόνιοι τοῖς βασιλεῦσι, Alc.I, 123a ; μετοίκιον, Legg. VIII.850b ; ὃς τετέλεκε χρήματα σοφισταῖς πλείω ἤ, Apol. 20a ; ἐνοίκιον, Plut. Sull. 1 ; übh. ausgeben, aufwenden, εἰς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα τετελεσμένα, Her. 7.118 ; πολλὰ εἴς τι, Xen. Cyr. 8.1.13. – Pass. sich bezahlen lassen, Dem. proœm. 55. – Weil in Athen die sämmtlichen Bürger nach ihrem Vermögen in Klassen geteilt waren und danach ihre Steuern u. Abgaben entrichteten, hieß τελεῖν εἰς ἱππάδα oder εἰς ἱππέας, zur Ritterschaft steuern, so viel wie dem Vermögen nach zum Ritterstande gehören u. danach die Abgaben entrichten ; oft bei Sp., wie Plut.; auch τελεῖν τὴν ἱππάδα, Sol. 18 ; vgl. Isae. 7.39. – Dah. allgemein, τελεῖν εἴς τι, εἰς τάξιν τινά, wozu gehören, zu einer Klasse gezählt werden, ἐς Βοιωτοὺς τελέειν, zu den Böotern gehören, Her. 6.108 ; u. dah. ist auch die ungewöhnl. Vrbdg zu erkl. κοῖός τις δοκέοι ἀνὴρ εἶναι πρὸς τὸν πατέρα τελέσαι Κῦρον, 3.34, um ihn mit seinem Vater Kyros zu vergleichen ; ὕστερος γὰρ ἀστὸς εἰς ἀστοὺς τελῶ, Soph. O.R. 222 ; τί δὴ τόδʼ εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τελῶ, Eur. Bacch. 820 ; πρὶν εἰς ἄνδρας δυνατὸς εἶναι τελεῖν, Plat. Legg. XI.923e, Sp.; Plut. sagt auch τοὺς ἐν συγκλήτῳ τελοῦντας, Romul. 13.
3) weihen, einweihen, bes. in die Mysterien, wahrscheinlich nicht etwa diese als das Höchste, od. dem Menschen die wahre Vollendung Gebende betrachtet, sondern von 2 : zu den Eingeweihten rechnen (vgl. τέλος); Διονύσῳ Βακχείῳ τελεσθῆναι, Her. 4.79 ; Ar. Ran. 257, Nub. 259 ; Plat. Euthyd. 277d ; τελούμενος μεγάλοισι τέλεσι, Rep. VIII.560e, u. sonst ; Dem. u. A.; τετελεσμένος θεῷ, einem Gotte geweiht, Xen. Symp. 1.10 ; auch übertr., τετελεσμένος σωφροσύνῃ, Oec. 21.12 ; dah. wozu ernennen, erwählen, τελεσθῆναι ἕκαστος στρατηγὸς σπουδάζων, Dem. 13.19.
4) intr., wie τελευτάω, in Erfüllung gehen, τάχʼ εἰσόμεσθα τἀπίσημʼ ὅπη τελεῖ, Aesch. Spt. 641 ; Ch. 1017, Pers. 221 ; τελοῦσʼ ἀραί, Soph. El. 1409. – Auch τελεῖν εἰς πόλιν, γῆν, nach einem Orte hingelangen, wobei man ὁδόν oder πλοῦν u. dgl. ergänzen kann, eigtl. den Weg nach einem Orte vollenden, Eur. Suppl. 1142 ; ἐς Φάρσαλον ἐτέλεσε, Thuc. 4.78, vgl. 2.97 ; ἐπὶ τὸ τέρμα, Luc. Tim. 20, vgl. Tox. 52. S. Schaefer melet. p. 94 u. ἀνύω.

†τελέω

[τέλος.]

Also τελείω (τελεσίω, fr. τελεσ-, τέλος).

3 sing. pres. τελέει Il. 20.370. τελεῖ Il. 4.161. τελείει Od. 6.234, Od. 23.161.

1 pl. subj. τελέωμεν Od. 4.776.

3 pl. opt. τελέοιεν Od. 9.127.

Nom. pl. masc. pple. τελέοντες Od. 3.262.

3 pl. impf. (ἐ)τέλειον Il. 9.456, Il. 15.593. τέλεον Il. 23.373, 768.

Fut. τελέω Il. 23.20, 180 : Od. 4.485, Od. 18.389. τελέσσω Il. 23.559.

3 sing. τελέει Il. 8.415 : Od. 2.256, Od. 19.557.

3 pl. τελέουσι Il. 9.156, 298, Il. 12.59 : Od. 6.174, Od. 23.286.

Aor. ἐτέλεσσα Od. 5.409, Od. 23.192, 199.

2 sing. ἐτέλεσσας Il. 1.108, Od. 23.149.

3 sing. (ἐ)τέλεσσε Il. 4.160, Il. 7.69, Il. 12.222, Il. 21.457 : Od. 3.119, Od. 11.246, Od. 22.51. τέλεσε Od. 5.390, Od. 9.76, Od. 10.144.

3 pl. ἐτέλεσσαν Il. 9.598 : Od. 13.212. τέλεσσαν Od. 7.325.

Subj. τελέσω Od. 11.352. τελέσσω Il. 1.523.

2 sing. τελέσσῃς Il. 23.543.

3 sing. τελέσῃ Il. 14.44. τελέσση Il. 1.82 : Od. 17.51, 60.

3 pl. τελέσωσι Il. 18.8 : Od. 18.134.

Opt. τελέσαιμι Il. 9.157.

2 sing. τελέσειας Od. 15.195.

3 sing. τελέσειε Il. 4.178, Il. 9.299, Il. 10.303 : Od. 2.34, Od. 4.699, Od. 8.570, Od. 15.112, 203, Od. 17.399, Od. 20.236, 344.

1 pl. τελέσαιμεν Il. 13.377.

Imp. τέλεσον Od. 10.483.

Infin. τελέσαι Il. 14.195, 196, Il. 18.116, 426, 427, Il. 22.366, Il. 24.660 : Od. 2.272, Od. 5.89, 90, Od. 10.490, Od. 11.77. τελέσσαι Il. 14.262, Il. 18.362, Il. 19.22 : Od. 4.644, Od. 23.250.

Pass. 3 sing. pres. τελεῖται Il. 2.330, Il. 14.48 : Od. 2.176, Od. 5.302, Od. 13.178, Od. 18.271. τελείεται Od. 14.160, Od. 19.305, 561.

3 sing. impf. ἐτελείετο Il. 1.5 : Od. 11.297.

Fut. infin. τελέεσθαι Il. 1.204, Il. 2.36 : Od. 1.201, Od. 2.156, Od. 11.226, Od. 4.664, Od. 15.173, Od. 16.347, Od. 22.215. τελεῖσθαι Od. 23.284.

3 sing. aor. ἐτελέσθη Od. 4.663, Od. 19.153, Od. 24.143. τελέσθη Il. 15.228 : Od. 10.470.

3 sing. pf. τετέλεσται Il. 18.74 : Od. 13.40, Od. 16.346.

Pple. τετελεσμένος, -ου Il. 1.212, 388, Il. 2.257, Il. 8.286, 401, 454, Il. 9.310, Il. 14.196, Il. 18.4, 427, Il. 23.410, 672 : Od. 2.187, Od. 5.90, Od. 15.536, Od. 16.440, Od. 17.163, 229, Od. 18.82, Od. 19.309, 487, 547, Od. 21.337.

3 sing. plupf. τετέλεστο Il. 7.465, Il. 19.242 : Od. 5.262, Od. 22.479. (ἐκ-.)

• • 1

    To bring to completion, carry through, carry out, bring about, accomplish, perform : τετέλεστο ἔργον Il. 7.465, τελέσαι με θυμὸς ἄνωγεν Il. 14.195. Cf. Il. 1.523, Il. 10.303, Il. 14.262, Il. 18.8, Il. 19.22, Il. 23.373, Il. 24.660, etc. : Ζεὺς ἀγαθὸν τελέσειεν, ὅ τι μενοινᾷ Od. 2.34, ὁδόν 256. Cf. Od. 2.272, Od. 3.262, Od. 4.663, Od. 11.246, Od. 13.40, Od. 17.51, Od. 22.51, Od. 23.286, etc.

    Absol. : μενοίνεον εἰ τελέουσιν (make good their passage) Il. 12.59. Cf. Il. 4.160, 161, Il. 8.415, Il. 15.228, Il. 18.352 (to work his will) : μόγις ἐτέλεσσε Κρονίων (granted us our ends) Od. 3.119. Cf. Od. 5.409 (have accomplished my journey), Od. 7.325, Od. 13.212, Od. 15.203 (might do his bidding), Od. 19.557 (what his purpose is), Od. 23.192, 199.

  • 2

    In pass. (sometimes in impers. use), to be accomplished or fulfilled, be brought to pass, come to pass, be : τὸ καὶ τελέεσθαι ὀΐω Il. 1.204, ὡς καὶ τετελεσμένον ἔσται Il. 8.286. Cf. Il. 1.212, Il. 2.36, 330 (are coming true), Il. 9.310, Il. 23.410, etc.: Od. 1.201, Od. 2.156, 176, Od. 3.226, Od. 14.160, Od. 16.440, Od. 23.284, etc.

  • 3

    In pf. pple. pass., capable of accomplishment : εἰ τετελεσμένον ἐστίν Il. 14.196 = Il. 18.427 : = Od. 5.90.

  • 4

    To succeed in doing something.

    With infin. : δόμεναι τεκέεσσιν Il. 12.222.

  • 5

    To make full or perfect : εἰς ὅ κε πᾶσαν δωτίνην τελέσω (make up the full tale) Od. 11.352.

  • 6

    To accomplish, fulfil, carry out, bring to fruition or consummation (a purpose, design, prediction, ordinance, wish, imprecation, charge, etc.) : Διὸς ἐτελείετο βουλή Il. 1.5, ἐπαράς Il. 9.456, Διὸς ἐφετμάς Il. 15.593. Cf. Il. 1.82, 108, Il. 4.178, Il. 7.69, Il. 9.156, 298, Il. 14.44, Il. 23.149, etc.: ὑπόσχεσιν Od. 10.483. Cf. Od. 2.272, Od. 4.776, Od. 11.297, Od. 15.195, Od. 19.547, Od. 20.236, etc.

  • 7

    In reference to a period of time, to bring round in its course, bring on : περὶ ἤματα μακρὰ τελέσθη (came round) Od. 10.470, περὶ ἤματα πόλλʼ ἐτελέσθη (had come round, had passed) Od. 19.153 = Od. 24.143. Cf. Od. 5.390 = Od. 9.76 = Od. 10.144.

  • 8

    To pay : μισθόν Il. 21.457.

    Sim. : οὐκέτι δῶρʼ ἐτέλεσσαν (withheld the promised gifts) Il. 9.598.

τελέω (τελεῖς, -εῖ; -έων: fut. τελέσσω, τελέσει: impf. τέλει: aor. (ἐ) τέλεσσεν, τέλεσαν; τέλεσσον; τελέσαις, -άντων: τελέσαι, τελέσσαι: pass. aor. τελεσθέντων: pf. τετελεσμένον.)

• • a
  • • α bring to pass, bring about τελεῖ δὲ θεῶν δύναμις καὶ τὰν παρʼ ὅρκον καὶ παρὰ ἐλπίδα κούφαν κτίσιν O. 13.83 “τοῦτʼ ἔργον βασιλεὺς ἐμοὶ τελέσαις” P. 4.230 ἔργον πελώριον τελέσαις P. 6.41 ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται ἔμμεν ἄπιστον P. 10.49 ἐμοὶ δʼ ὁποίαν ἀρετὰν ἔδωκε Πότμος ἄναξ, εὖ οἶδʼ ὅτι χρόνος ἕρπων πεπρωμέναν τελέσει N. 4.43 ἔστι δέ τις λόγος ἀνθρώπων, τετελεσμένον ἐσλὸν μὴ χαμαὶ σιγᾷ καλύψαι N. 9.6 ἀλλʼ οὔ σφιν ἄμβροτοι τέλεσαν εὐνὰν θεῶν πραπίδες I. 8.30 “Κρονίων, τελεῖς ς[ ]πεπρωμέναν πάθαν (Π^ac et Σ: τέλει Π^pc: δύναται τελέω ἐπιτελέω Σ.) Πα. 8A. 15.
    • β fulfil (prophecies) ἐν δὲ Πυθῶνι χρησθὲν παλαίφατον τέλεσσεν (sc. Οἰδίπους) O. 2.40 “τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον” P. 4.165
    • γ bring to fulness θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν P. 5.117
    • δ complete (ναῦν) τέλεσαν ἃν πλαγαὶ σιδάρου (τέλεσεν Σ^γρ, Wackernagel) P. 4.246
  • b bring to birth τὸν μὲν εὐίππου Φλεγύα θυγάτηρ πρὶν τελέσσαι ματροπόλῳ σὺν Ἐλειθυίᾳ P. 3.9 “νῦν σε (Δία) — λίσσομαι παῖδα θρασὺν ἐξ Ἐριβοίας ἀνδρὶ τῷδε ξεῖνον ἁμὸν μοιρίδιον τελέσαι” I. 6.46 τᾶς ὁ κράτιστος ἐράσσατο μιχθεὶς τοξοφόρον τελέσαι γόνον[ Πα. 7B. 52.
  • c pay tribute of c. acc. & dat. παίδεσσιν ὕμνον Δεινομένεος τελέσαις P. 1.79 ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον P. 2.13 ψυχὰν Ἀίδᾳ τελέων οὐ φράζεται δόξας ἄνευθεν I. 1.68
  • d dub., ?reckon up ἑπτὰ δʼ ἔπειτα πυρᾶν νεκρῶν τελεσθέντων Ταλαιονίδας εἶπεν (νεκροῖς coni. Wil.: τελεσθεισᾶν Pauw, cf. Fraenkel on Ag. 562: τὰς πυρὰς ὁ Πίνδαρος καταριθμεῖται οὐ πρὸς αὐτοὺς τοὺς στρατηγοὺς ἀλλὰ τὰ τούτων στρατεύματα Σ; of the army of the Seven, cf. Thummer, 17²) O. 6.15
  • e fragg. τελέσαι δʼ ὀλ[ κα]τελάμβανον[ (Snell: τελε.αι G-H: τελεται Lobel) Πα. 12. 17. μάντις ὡς τελέσσω ἱεραπόλος Παρθ. 1. 5.

τελέω , ipf. τέλεον, ἐτέλειον, fut. τελέω, τελεῖ, aor. (ἐ)τέλε(σ)σα, mid. fut., w. pass. signif., τελεῖται, inf. τελέεσθαι, -εῖσθαι, pass. perf. τετέλεσται, plup. -το, aor. (ἐ)τελέσθη: bring to an end or to completion, end, complete, accomplish, fulfil; freq. the pass., be fulfilled, come to pass, Od. 2.176, Od. 5.302; τὸ καὶ τετελεσμένον ἔσται, Il. 1.212; but τετελεσμένος also means ‘to be accomplished,’ ‘practicable,’ Il. 14.196, Od. 5.90.— Pay, render (τινί τι), tribute, gifts, Il. 9.156f., 598, Od. 2.34.

τελέω

• • • 1to complete, fulfil, accomplish, and, generally, to execute, perform, Lat. perficere, Hom.: —Pass., Hom.; ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον "no sooner said than done, " Il.
    • 2to fulfil oneʼs word, Hom.: to grant one the fulfilment of anything, τί τινι Hom.; τ. νόον τινί to fulfil his wish, Il.; τελέσαι κότον, χόλον to glut his fury, wrath, Il.: c. inf., οὐδʼ ἐτέλεσσε φέρειν he succeeded not in bringing, Il.; ὅρκια τελεῖν, like ὅρκον τελευτᾶν, to complete or confirm an oath, Il.
    • 3to make perfect, ἀρετάν Pind.; τ. τινα to bless him with perfect happiness, Pind.; so, τελεσθεὶς ὄλβος Aesch.:—also, to bring a child to maturity, bring it to the birth, Eur.
    • 4to bring to an end, finish, end, ὁδόν Il., etc.; without ὁδόν, to finish oneʼs course to a place, arrive at it, Thuc.
    • 5of Time, Od., etc.:— Pass., ἤματα μακρὰ τελέσθη Od.: of men, to come to oneʼs end, Aesch.
    • 6intr. like Pass. to be fulfilled, turn out so and so, Aesch., Soph.
  • IIto pay what one owes, pay oneʼs dues, Il.: generally, to pay, present, Hom., Attic: absol. to pay tax, Hdt.:—Pass., of money, to be paid, Hdt.; of persons, to be subject to tax or tribute, Dem.
  • • 2to lay out, spend, Hdt.:—Pass. to be spent or expended, Hdt.; ἐς τὸ δεῖπνον τετρακόσια τάλαντα τετελεσμένα laid out upon the supper, Hdt.
    • 3since, in many Greek cities, the citizens were distributed into classes acc. to their taxable property, τ. εἴς τινας meant to be rated as belonging to a class, Lat. censeri inter, τ. ἐς Ἕλληνας, ἐς Βοιωτούς to belong to the Greeks, the Boeotians, Hdt.; εἰς ἀστοὺς τ. to become a citizen, Soph.; εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρῶν τ. to become a woman instead of a man, Eur.: hence, πρὸς τὸν πατέρα τελέσαι to compare with his father, Hdt.
  • IIIlike τελειόω II, to make perfect, i. e. to initiate in the mysteries, Plat., Dem.:—Pass. to have oneself initiated, Lat. initiari, Ar., Plat., etc.; Διονύσῳ τελεσθῆναι to be consecrated to Dionysus, initiated in his mysteries, Hdt.:—c. acc., τελεσθῆναι Βακχεῖα Ar.
  • • 2metaph., στρατηγὸς τελεσθῆναι to be formally appointed general, Dem.; τετελεσμένος σωφροσύνῃ a votary of temperance, Xen.
    • 3also of sacred rites, to perform, Eur., Anth.