About Report a problem

Menu

τελευτή

τελευτή, τελευτή, accomplishment; end, finish; death

τελευτ-ή, ἡ, (τελέω)
  • completion, accomplishment, τελευτὴν ποιῆσαι [γάμου] accomplish, Od. 1.249, 16.126; κραίνειν τελευτὰν γάμου Pi. P. 9.66; τ. νόστου ib. 1.35; οὐ γάρ μοι δοκέει μύθοιο τ. τῇδέ γʼ ὁδῷ κρανέεσθαι Il. 9.625.
      • 2 event, issue, δεῖξεν πᾶσαν τ. πράγματος Pi. O. 13.75, cf. Thgn. 1075; γάμου πικραὶ τ. A. Ag. 745 (lyr.); τ. πρευμενεῖς κτίσαι Id. Supp. 138 (lyr.); θεσφάτων Id. Pers. 740 (troch.); κακοῦ θυμοῦ τ. . . κακὴ προσγίγνεται S. OC 1198.
      • 3 termination, end, οὐδέ τις ἦν ἔριδος λύσις οὐδὲ τ. Hes. Th. 637; μή μʼ ἀποσβεσθὲν λάθῃ πρὸς τῇ τ. τῆς ὁδοῦ Ar. Lys. 294 (lyr.); ἡ τ. τοῦ πολέμου Th. 1.13; καλλίστην τελευτὴν ἐπιτιθέντες κινδύνοις Lys. 2.47; τελευτὴν ἔχειν Pl. Lg. 782a.
      • 4 esp. βιότοιο τ. Il. 7.104, 16.787; βίου Hdt. 1.30, 31, cf. And. 4.24; τ. τοῦ βίου τελεῖν S. Tr. 79; ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίου Pl. Grg. 516a.
        • b freq. without βίου, the end of life, death, Pi. O. 5.22, Pl. Phd. 118a, etc.; τ. ὑστάτη S. Tr. 1256; τελευτῆς λαχεῖν, τυχεῖν, Th. 2.44, X. HG 4.4.6; τ. δοῦναι Id. Cyr. 8.7.3; periphr., θανάτοιο τ. the end that is death, Hes. Sc. 357, cf. τέλος I.4; τῆς γηραιοῦ τ. προαποθνῄσκειν Antipho 4.1.2.
      • 5 with Preps., in adv. sense, ἐς τελευτήν at the end, at last, h.Hom. 7.29, Hes. Op. 333, Thgn. 201, S. OC 1223 (lyr.); ἐπὶ τελευτῆς Pl. Phdr. 267d, etc.; ἐν τελευτᾷ Pi. O. 7.26, A. Th. 936 (lyr.).
    • II end, extremity of anything, as of limbs, Arist. PA 654b24, cf. 685a1, GA 720b18, Pl. Ti. 33b, Men. 75e.
      • 2 end, close of a sentence, Arist. Rh. 1420b2, etc.; of a play, Id. Po. 1450b29, cf. Demetr. Eloc. 257; of a word, J. AJ 1.6.1.

Saved

Recent