τρίκορυς
τρίκορυς, with triple plume
τρί-κορυς, ῠθος, ὁ,
- with triple plume, Κορύβαντες E. Ba. 123 (lyr.).
τρί·κορυς, υθος (ὁ, ἡ) [ῐῠ] au casque surmonté de trois cimiers, Eur. Bacch. 123.
Étym. τρεῖς, κόρυς.
τρίκορυς, ὁ, mit einem dreifach bebuschten Helme, Eur. Bacch. 196 τρικόρυθες Κορύβαντες.