τρικόρυφος
τρικόρυφος, three-topped
τρι-κόρῠφος, ον,
- three-pointed or -topped, φρούριον Str. 6.1.5; with three peaks, ὄρος Id. 9.2.34, Polyaen. 1.1.2.
τρι·κόρυφος, ος, ον [ῐῠ] à trois sommets, Str. 256.
Étym. τρεῖς, κορυφή.
τρικόρυφος, dreigipfelig, dreispitzig, Geop.
τρικόρυφος
τρῐ-κόρῠφος, ον,
κορυφή
- three-topped, Strab.