τροφώδης
τροφώδης, nutritious
τροφώδης, ες,
- nutritious, Arist. Pr. 871b19, Xenocr. ap. Orib. 2.58.40, 50; τ. τῆς σαρκός Arist. Pr. 893a29.
- II = τροφιώδης; Hsch. explains σῦφαρ by τὸ ἐπὶ τοῦ γάλακτος τ.
τροφώδης, ης, ες, nourrissant, Arstt. Probl. 3, 5, 6 ; Xénocr. Al. 35 ; avec un gén. nourrissant pour, qui donne de la force à, etc. Arstt. Probl. 10, 22.
Étym. τροφή, -ωδης.
τροφώδης, ες,
1) von nahrhafter Art, Beschaffenheit.
2) = τροφιώδης, zw.
1) von nahrhafter Art, Beschaffenheit.
2) = τροφιώδης, zw.