φοίτησις
φοίτησις, a constant going
φοίτ-ησις, εως, ἡ,
- regular or repeated going, mostly in pl., αἱ ἐπὶ τὰς θύρας φ. X. HG 1.6.7; τῶν εἰς τοὺς γάμους καὶ γενέθλια φοιτήσεων resortings to marriages . ., Pl. Lg. 784d.
- 2 going to school, ib. 764d (pl.): hence ἐκ φοιτήσεώς τινος of his school, Paus. 5.17.4.
φοίτησις, εως (ἡ)
1 action d’aller et de venir, d’aller souvent, de fréquenter, Xén. Hell. 1, 6, 7 ; Plat. Leg. 764d ||
2 particul. fréquentation de l’école, assiduité à des leçons, Plat. Leg. 764d au plur. ; d’où école : ἐκ φοιτήσεως Περικλύτου, Paus. 5, 17, 4, de l’école de Périklytos.
Étym. φοιτάω.
φοίτησις, ἡ, das öftere, häufige, wiederholte Hingehen, Kommen ; Plat. Legg. VI.764d u. öfter ; ἐπὶ τὰς θύρας Xen. Hell. 1.6.7 ; bes. das Gehen in die Schule, dah. ἐκ φοιτήσεως Περικλείτου, aus der Schule des P., Paus. 5.17.4.
φοίτησις
- a constant going, mostly in pl., Xen.: esp. a going to school, Plat.