φοινίσσω
φοινίσσω, to redden, make red
φοινίσσω, E. Or. 1285 (lyr.), etc.; fut. ξω B. 12.165, etc.: (φοινός): —
- redden, make red, αἵματι Ἄρης πόντον φοινίξει Orac. ap. Hdt. 8.77, cf. B. l.c.; χεῦμα Καΐκου Epic.Alex.Adesp. 3.15; σφάγια φ. E. l.c.; φοινίσσουσα παρῇδʼ ἐμὰν αἰσχύνᾳ Id. IA 187 (lyr.); empurple, μόρον S. Fr. 395:—Pass., to be or become red, μάστιγι νῶτα φοινιχθείς S. Aj. 110; αἵματι φ. E. Hec. 151 (anap.); πόντος ναΐοις ἐφοινίσσετο σταλαγμοῖς Tim. Pers. 33, cf. Hp. Epid. 7.92; καὶ χρόα φοινίχθην ὑπὸ τὤλγεος Theoc. 20.16; νᾶμα δʼ ἐφοινίχθη Id. 23.61; τεμνόμενοι, φοινισσόμενοι, καόμενοι Porph. Abst. 1.56:—Med., [σκίλλα] φοινίξατο σάρκα Nic. Al. 254, cf. Nonn. D. 34.143.
- 2 in the Perrhaebian dialect, = αἱμάσσω, Arist. Mir. 843b14.
- 3 causal, θερμὸν ἔρευθος φοινίσσει causes a hot flush, Opp. H. 2.428.
- II intr., become blood-red, Nic. Th. 238; ἄνθη μετὰ τοῦ λευκοῦ φοινίσσοντα ἐκ μέρους Dsc. 4.159.
φοινίσσω (ao. pass. ἐφοινίχθην) :
I tr.
1 rougir de sang, Oracl. (Hdt. 8, 77) ||
2 p. ext. faire rougir de honte ou de pudeur, acc. Eur. I.A. 187 ; d’où au pass. devenir rouge, rougir de sang, Eur. Hec. 152 ; de coups de fouet, Soph. Aj. 110 ; abs. Thcr. Idyl. 20, 16 ; 23, 61 ; A. Rh. 3, 725 ; Hld. 423 ||
3 dans le dialecte des Perrhæbes, c. αἱμάσσω, Arstt. Mir. 132 ||
II intr. devenir rouge, rougir, Soph. fr. 462 ; Nic. Th. 238 ; Opp. H. 2, 428 ||
Moy. faire rougir la peau au moyen d’excitants, Nic. Al. 254 ||
➳ Ao. pass. poét. φοινίχθην, A. Rh. 3, 725 ; Thcr. Idyl. 20, 16 ; ao. moy. poét. 3 sg. φοινίξατο, Nic. Al. 254.
Étym. φοινός.
φοινίσσω, röten, rot machen ; αἵματι πόντον Orak. bei Her. 8.77 ; μάστιγι φοινιχθείς Soph. Aj. 110 ; σφάγια φοινίσσω Eur. Or. 1285 ; übertr., φοινίσσουσα παρηΐδʼ ἐμὰν αἰσχύνᾳ I.A. 187;
Pass. rot werden, φοινίσσετο σάρξ Rufin. 2 (V.35), φοινίχθη καλὸν χρόα Ap.Rh. 3.725, wie Theocr. 20.16 ; schminken ; bei den Aerzten = die Haut durch aufgelegte Zugpflaster od. beizende Mittel reizen u. röten, vgl. Nic. Al. 254, wie Opp. Hal. 2.427. – Auch intr., rot werden, erröten, Nic. Ther. 238, 303, 845 ; vgl. Soph. frg. 698.
Pass. rot werden, φοινίσσετο σάρξ Rufin. 2 (V.35), φοινίχθη καλὸν χρόα Ap.Rh. 3.725, wie Theocr. 20.16 ; schminken ; bei den Aerzten = die Haut durch aufgelegte Zugpflaster od. beizende Mittel reizen u. röten, vgl. Nic. Al. 254, wie Opp. Hal. 2.427. – Auch intr., rot werden, erröten, Nic. Ther. 238, 303, 845 ; vgl. Soph. frg. 698.
φοινίσσω,
φοινός
- to redden, make red, Orac. ap. Hdt., Eur.:—Pass. to be or become red, Soph., Eur.