ἀδιάφθαρτος
ἀδιάφθαρτος, not affected by decay
ἀδιά-φθαρτος, ον,
- = ἀδιάφθορος I, Pl. Ap. 34b, Lg. 951c, Ph. 1.408.
- II = sq. II, Epicur. Fr. 267, Gal. 2.27.
1 en sent. moral no corrompido de pers., Pl.Ap.34b, cf. Lg.951c,
2 incorruptible, imperecedero
σώματα
ἀ·διάφθαρτος, ος, ον :
1 non corrompu, Plat. Ap. 34b, etc. ||
2 incorruptible, impérissable, Gal. 2, 27.
Étym. ἀ, διαφθείρω.
ἀδιάφθαρτος, unverdorben, unbestochen, Plat. Ap. 34b, Legg. XII.951c.
ἀδιάφθαρτος
διαφθείρω, ἀδιάφθορος I, Plat.