ἀδιάτρεπτος
ἀδιάτρεπτος, not to be turned aside
ἀδιά-τρεπτος, ον,
- not to be turned aside, c. gen., γνώμης Sch. Luc. Herm. 53.
- II headstrong, LXX Si. 26.10. Adv. -τως LXX v.l. ibid., Jul. Or. 6.197b.
I
1 que no puede ser desviado c. gen.
ἀ. γνώμης ἀληθοῦς
ἀ. γνώμη
2 audaz, desvergonzado
θυγάτηρ
II adv. -ως desvergonzadamente
ἀτενῶς ὁρᾶν καὶ ἀ.
ἀ·διάτρεπτος, ος, ον, que rien ne détourne, audacieux, Spt. Sir. 26, 10 ; 42, 11 ; Clém. 1, 565 Migne.
Étym. ἀ, διατρέπω.
ἀδιάτρεπτος, unveränderlich, standhaft, Sp.