ἀνεπισκότητος
ἀνεπισκότητος, not obscured
ἀνεπι-σκότητος, ον,
- not obscured or overclouded, Gal. UP 10.2, Ptol. Tetr. 100, Heph.Astr. 1.25 [76]; and so prob. Procl. Par.Ptol. 144 (-ιστος codd.).
1 no oscurecido o tapado por interposición de otro cuerpo
τὸ μέλλον ὀφθήσεσθαι
• ref. al sol despejado
καθαρὸς μὲν γὰρ καὶ ἀ. καὶ εὐσταθής
2 no mancillado
παρθενία
ἀν·επισκότητος, ος, ον, non obscurci, Gal. 4, 547 ; en parl. de l’ouïe, Bas. 1, 4 Migne.
Étym. ἀν-, ἐπισκοτέω.