ἀνεπίπλαστος
ἀνεπίπλαστος, not plastered over
ἀνεπί-πλαστος, ον,
- not plastered over: metaph., unaffected, D.L. 2.117.
natural, sin afectación
ὁ Στίλπων καὶ ἀφελὴς καὶ ἀνεπίπλαστος
ἀν·επίπλαστος, ος, ον, non façonné, simple, naturel, DL. 2, 117.
Étym. ἀν-, ἐπιπλάσσω.
ἀνεπίπλαστος, nicht übertüncht, Diog.L. 2.117.