ἀνεπινοησία
ἀνεπινοησία, inconceivability
ἀνεπι-νοησία, ἡ,
- inconceivability, S.E. M. 3.57.
imposibilidad de ser concebido
τοῦ πράγματος
ἀνεπινοησία, ας (ἡ) nature d’une chose inconcevable, Sext. M. 3, 57.
Étym. ἀνεπινόητος.
ἀνεπινοησία, ἡ, Undenkbarkeit, Sext.Emp.