ἀποτρεπτικός
ἀποτρεπτικός, fit for dissuading from
ἀποτρεπ-τικός, ή, όν,
- fit for dissuading from a thing, τινός Ps.-Luc. Philopatr. 8; ἀ. εἶδος τῶν λόγων Arist. Rh.Al. 1421b9.
- 2 preventive, τῶν νομῶν Dsc. 1.70.
1 de palabras y discursos disuasorio c. gen.
λόγοι ἀ. τοῦ πορνεύειν
κακίας
ἁμαρτημάτων
• ret. subst. τὸ ἀ. el género disuasorio Anaximen.Rh.1421b9, Clem.Al.Paed.1.10.89, An.Ox.4.314, en poesía, Sch.D.T.451.19.
2 preventivo, protector contra c. gen.
ἀ. τῶν νομῶν
previene la propagación de úlceras
• apotropaico
τῶν δεινῶν
δαιμόνων
τὸ ἀ. τῶν λυπηρῶν
ἀποτρεπτικός, ή, όν, propre à détourner de, gén. Arstt. Rhet. Al. 2, 1 ; Luc. Philopatr. 8.
Étym. ἀποτρέπω.
ἀποτρεπτικός, zum Abwenden geschickt, abwendend, δεινῶν Luc. Philopat. 8 ; προτρεπτικός entgeggstzt Rhett. gr. IV.60.