ἀπρόληπτος
ἀπρόληπτος, unanticipated
ἀπρό-ληπτος, ον,
- unanticipated, Stoic. 3.149, Onos. 8.1.
- 2 not prejudged, τὸ ἀ. τῶν πράξεων Hierocl. in CA 24 p.459 M.
- 3 unprejudiced, Syrian. in Metaph. 1.15.
1 inesperado, imprevisto
μηδὲν αὐτῷ τῶν ἐναντιουμένων ἀπρόληπτον προσπίπτειν
ἐπιβολαί
• subst.
ἐν τῷ ἀπρολήπτῳ τῶν πράξεων
2 no prejuzgado
ἀ. καὶ ἀδέκαστος γενόμενος διαιτητής
ἀ·πρόληπτος, ος, ον, non présumé, non préjugé, Hiérocl. C. aur. p. 459 Mullach.
Étym. ἀ, προλαμβάνω.
ἀπρόληπτος, nicht vorweggenommen, unvorgreiflich, Sp.