ἐμποδέω
ἐμποδέω, as if fettered
ἐμποδ-έω,
- = -ίζω, dub. in A.D. Adv. 172.2, 185.16 codd. (leg. -ποδών) . -ιζομένως, Adv. pres. part. Pass., as if fettered, Pl. Cra. 415c.
1 dificultar, impedir part. neutr. subst. τὸ ἐμποδοῦν impedimento
οὐδὲν οὖν τὸ ἐμποδοῦν
τίς ἐμποδήσει;
2 trabar, sujetar en v. pas.
Ὀδυσσεὺς ... λὰξ ἐμποδηθείς
ἐμποδέω-ῶ, empêcher, entraver, Dysc. Adv. 583, 598.
Étym. ἐν, πούς.