ἐμπόδιος

I

1 que sale al paso ταχ' ἂν ἐμπόδιον γενόμενον αὐτὸ φήνειεν τὸ ζητούμενον Pl.Tht.201a, ἐμποδίους τύπτοντες golpeando a los que se les cruzaban Butas SHell.234.

2 como pred. en or. copulativa o nominal que constituye un obstáculo, impedimento o traba c.dif. constr. adnom.:

a) c. dat. ἡ ... Βαβυλών οἱ ἦν ἐ. Hdt.1.153, cf. 2.158, 5.90, τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμ' ἔτι μοι; E.Io 862, cf. Ar.Lys.531, X.An.7.8.4, I.AI 4.297, Plu.Sert.19, δόξαι ἐμπόδιοι μαθήμασιν Pl.Sph.231e, τὰς ἀφ' ἑτέρων ἡδονὰς ἐμποδίους ταῖς ἐνεργείαις εἶναι Arist.EN 1175^b2, cf. Plb.18.41a.1;

b) c. gen. obj. de abstr. ἡ ... ζήτησις ... ἐ. γίγνεται τοῦ μὴ καλῶς ἀσκεῖν ... Pl.Lg.832b, cf. IIasos 3.9 (IV/III a.C.), Plu.2.1000a, μηδ' ἐμπόδιον πνεύσειε νόου que no sople un viento contrario a mi pensamiento Synes.Hymn.1.387;

c) c. prep. y ac. οἱ πλείους ... περίεργοι καὶ ἐμπόδιοι πρὸς τὸ καλῶς ζῆν Arist.EN 1170^b27, ὡς ... πρὸς τὴν ἀρχὴν ἐμπόδιοι (οἱ γνώριμοι) Arist.Pol.1311^a18, cf. Thphr.Sens.53 (= Democr.A 135), Hierocl.in CA 11.21, Gr.Nyss.Hom.in Cant.80.12, Procl.in Euc.74.1, ὄχλον ἀργὸν ... οὐκ ὠφέλιμον ἀλλ' ἐμπόδιον εἰς κατόρθωμα Ph.2.379, cf. Plu.Phil.18;

d) c. varias constr. combinadas ὅπερ οὐδαμῶς ἐστιν ἐμπόδιον οὔτε ἐκείνῃ πρὸς τὸ δρᾶν Arist.Mu.399^b12, cf. Plb.4.81.4, Ath.221e, Meth.Res.1.29, τὰ ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων ἐμπόδια πρὸς τὴν γνῶσιν Procl.in Euc.28.6.

II subst. τὸ ἐ. obstáculo, impedimento, traba

a) c. gen. obj. de cosas o abstr. ὡς μὴ ἐ. εἶναι τὸ ψήφισμα εἰρήνης Th.1.139, νόσος σώματός ἐστιν ἐ. Epict.Ench.9, cf. Ptol.Tetr.3.13.12, Secund.Sent.10, Vett.Val.70.29, προκοπῆς ἐ. dicho de la ἄνοια Bio Bor.19, cf. D.S.18.25, A.D.Adu.157.24, Vett.Val.277.13, Chrys.Iob 3.5.25

• tb. c. gen. subjet. ὅταν ἀφαιρεθῇ τὸ ἐ. τῶν ἐκ τῆς αἰσθήσεως cuando se elimina el obstáculo que supone lo que procede de la percepción Hero Def.136.2, cf. Meth.Symp.126;

b) c. inf. μὴ ... ἐ. γένηται θέσθαι τὸν πόλεμον Th.1.31, τί ... τὸ ἐ. καὶ τῷ ἆρα συνδέσμω τὸ αὐτὸ παρακολουθῆσαι; A.D.Coni.226.14;

c) c. dat. τὸ ... σῶμα αὐτοῖς ... ἐ. ἐστιν Iust.Phil.Dial.4.4, cf. Basil.M.29.304A, μὴ ἐ. γένηται τῇ γεωργίᾳ POxy.1764.14 (III d.C.);

d) c. πρός y ac. ἐ. ... εἶναι ... πρὸς τὰς στρατείας los pechos para las amazonas, D.S.3.53, μέγα ἐ. πρὸς τὸ σῴζεσθαι Ph.1.376, πρὸς ἀρετήν Didym.Gen.209.17;

e) c. ἐκ y gen. o varias constr. combinadas οὐδὲν ἐκ τῆς Ἥρας ἀπήντησεν ἐ. Paus.3.15.9, ἐμπόδιά τε ψυχῆς πρὸς τὴν αὐτῆς ἐνέργειαν Plot.1.8.4, ἵνα μηδέν τί ποτε ἐ. γένηται ἡμῖν πρὸς αὐτόν A.Thom.A 29;

f) sin rég. κώλυμα καὶ ἐ. D.H.7.13, Hld.7.14.1, cf. Luc.Anach.27, Paus.4.9.6, οὐδενὸς ἐμποδίου ὄντος si nada lo impide A.D.Pron.87.14, cf. Hld.10.21.3, ἵνα μη[δ]ὲν ἐ. ἦν POxy.63.18 (II/III d.C.), cf. 1764.14 (III d.C.);

g) jur., en pap. impedimento, limitación, restricción πρ]ὸς τὸ μηδὲν ἐ. γενέσθαι τοῖς ἀνήκο[υσι POxy.1104.15 (IV d.C.), cf. PHamb.16.23, PMich.627.16 (ambos III d.C.).