Logeion | ἐξάλλομαι

ἐξάλλομαι, fut. -ᾰλοῦμαι LXX Mi. 2.12: aor. -ηλόμην S. OT 1311 (lyr.), -ηλάμην Luc. Asin. 53, Dor. -άλατο Theoc. (v. infr.); Ep. aor. part. -άλμενος (v. infr.):—

leap out of or forth from, ἐξάλλεται αὐλῆς, of a lion, Il. 5.142: elsewh. used by Hom. only in aor. part. ἐξάλμενος, abs., 15.571: c. gen., προμάχων ἐξάλμενος, τῶν ἄλλων ἐ. springing out from the midst of . ., 17.342, 23.399 (not in Od.); ἐξάλατο ναός Theoc. 17.100; ἐ. κατὰ τοῦ τείχους leap down off . ., X. HG 7.2.6: abs., jump, hop off, Ar. V. 130, Act.Ap. 3.8; ὦ δαῖμον, ἵνʼ ἐξήλου; to what point didst thou leap forth, i.e. to what misery hast thou come ? S. OT 1311 (lyr.); of fish, leap out of the water, Arist. HA 602a29, cf. 528a32.
- - 2 start from its socket, be dislocated, of a limb, ἐ. ἔξαλσιν Hp. Art. 46; of a broken bone, Plu. Alex. fort. 2.341b; of wheels, start from the axle, X. Cyr. 7.1.32.
- II leap up, Id. An. 7.3.33; μήκιστα ἐ. Ph. 1.318; of horses, rear, X. Cyr. 7.1.27.
- - 2 ἐξάλλετο γαστήρ swelled, became distended, Call. Cer. 88 (s. v.l.).
  - 3 metaph., ἐ. πρός τι fly off to, have recourse to, Plu. Isid. 2.382e.

I intr.

1 c. suj. animados saltar, lanzarse, precipitarse εἴ τινὰ ... ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα Il.l.c., ἰὼ δαῖμον, ἵν' ἐξήλου S.l.c., φυγῇ ἐξαλλομένων κατὰ τοῦ τείχους ... τῶν ἡμεροφυλάκων X.HG 7.2.6, οἱ μὲν ... ἔφευγον, οἱ δ' ἐξήλλοντο de caballos en un ataque, X.Cyr.7.1.27, cf. X.Eq.8.14, παττάλους ἐνέκρουεν εἰς τὸν τοῖχον, εἶτ' ἐξήλλετο Ar.V.130, de peces fuera del agua, Arist.HA 602^a29, μήκιστα ἐξάλλεσθαιsaltar lo más lejos posible de atletas, Ph.1.318, καὶ ἐξαλλόμενος ἔστηy dando un salto se puso en pie de un cojo curado Act.Ap.3.8, ὥστε ἀγριανθεὶς ὁ σῦς ἐξάλλεται Polyaen.1.3.2, ἐγὼ ... ἐξάλλομαι ... εἰς ἀέρα Ach.Tat.7.15.3, fig. τὰ ὄρη καὶ βουνοὶ ἐξαλοῦνται προσδεχόμενοι ὑμᾶς ἐν χαρᾷ LXX Is.55.12

• c. gen. y adv. saltar por delante de πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη Il.17.342, πολλὸν τῶν ἄλλων ἐξάλμενος saltando muy por delante de los otros, Il.23.399

• sólo c. gen. saltar desde, lanzarse desde ἐξάλλεται αὐλῆς de un león Il.5.142, οὐδέ τις ... θοᾶς ἐξήλατο ναός Theoc.17.100, νεφέων ἐξάλμεναι ἐσσεύοντο las harpías, A.R.2.268, ἐξαλλόμενος τῆς Ῥωμαϊκῆς τάξεως un jinete, I.BI 5.312, τῆς κοίτης ἐξαλόμενος I.BI 1.443, fig. στόματος δ' ἐξήλλοντο μαρμαροφεγγεῖς παῖδες ref. a los dientes, Tim.15.92, οἷον ... ἐξαλλόμενα σπερμάτων ἀποκειμένων αἰνίγματαcomo enigmas que saltan fuera de semillas ocultas dicho de los sueños, Synes.Insomn.15, c. ἐκ y gen. ἐκ τοῦ ὀργάνου ᾧ θηρεύονται ἐξάλλονταιsaltan desde el instrumento con el que son capturados de peces, Arist.HA 528^a32, ὡς εἶδε λαγὼν ἐξαλλόμενον ἐκ τῆς τάφρου como viera a una liebre saliendo a saltos del foso Plu.2.190e, ἐκ λίθων πῦρ ἐξάλλεται Basil.Hex.1.7, ἐκ μνημάτων ἐξαλλομένους νεκρούς Hsch.H.Hom.12.2.2

• c. ὑπέρ y ac. saltar por encima ἐξαλοῦνται ὑπὲρ παρδάλεις οἱ ἵπποι αὐτοῦ sus caballos saltarán por encima de lo que saltan los leopardos LXX Hb.1.8

• fig., c. πρός y ac. abstr. saltar hacia, recurrir πρὸς τὸ πρῶτον ἐκεῖνο καὶ ἁπλοῦν καὶ ἄϋλον ἐξάλλονται Plu.2.382d, c. ἐπί y ac. κρότος πάσης χειρὸς ἐξήλατο ἐπ' ἐμοί el aplauso de todas las manos saltó hacia mi, e.e., todos aplaudieron en mi honor Luc.l.c.

2 c. suj. animado y gen. separat. alejarse de, abandonar τοὺς φλεγομένης ... δι' αὐτοὺς τῆς πατρίδος ἐξαλλομένους I.BI 6.231, fig. μορφῆς πετραίης ἐξάλμενοι de pulpos mimetizados con el suelo, Opp.H.2.239.

3 c. suj. inanimado salir disparado, lanzado ἐξήλατο λίθος δεκατάλαντος ὁλκήν Plu.Marc.15, ἳνα τὰ ... βάρη μὴ μόνον παρολισθαίνῃ ἀλλὰ καὶ ἐξάλληται de una catapulta, Apollod.Poliorc.154.5, c. gen. γυρᾶς ἐξᾶλτο κεραίας ἰός AP l.c.

4 medic., refl. salirse de su sitio, desplazarse, dislocarse de huesos y partes del cuerpo ἐξαλλομένου σπονδύλου Hp.Art.46, ὥστε τῆς κερκίδος τὸ ὀστέον ἀποκλασθὲν ὑπὸ τῆς πληγῆς ἐξαλέσθαι de modo tal que el hueso de la tibia roto por el golpe sobresalía Plu.2.341b, καθάπερ ἐξαλλομένης τῆς ἀρτηρίας Gal.8.529

• fig. revolverse ἐξάλλετο γαστήρ por una comida excesiva, Call.Cer.88.

II tr. trascender, superar fig. ὅσα τὸν ἐν ἡμῖν ἐξάλλεται νοῦν Cyr.Al.Io.M.73.448B, Θεός, ὁ ... πάντα νοῦν καὶ σοφίαν ἐξαλλόμενος Cyr.Al.M.75.488B, οὐκ ἴσος ἄρα ἐκεῖνος τῷ τοσοῦτον ἐξαλλομένῳ de Cristo al Bautista, Cyr.Al.M.75.160D.

ἐξ·άλλομαι (impf. ἐξηλλόμην, f. ἐξαλοῦμαι, ao. 1 ἐξηλάμην, ao. 2 ἐξηλόμην, part. ao. homér. ἐξάλμενος)

1 sauter ou bondir hors de, gén., en parl. d’un lion, Il. 5, 142 ; p. ext. s’élancer hors de : τῶν ἄλλων, Il. 23, 399, ou πρὸ τῶν ἄλλων, Plut. Pel. 32, en avant des autres ; particul. sauter d’en haut, se précipiter : κατὰ τείχους, Xén. Hell. 7, 2, 6, du haut d’un mur ; fig. ἰὼ δαῖμον, ἵν’ ἐξήλου; (ἐξήλλου Hermann ; ὦ δαῖμον ἐνήλω Nauck) Soph. O.R. 1311, las ! mon destin, dans quel abîme de maux es-tu plongé ? ||

2 abs. se déboîter, en parl. d’une articulation, Hpc. Art. 811 ; d’un os brisé, Plut. M. 341b ; d’une roue qui sort de l’essieu, Xén. Cyr. 7, 1, 32 ||

3 sauter, bondir, faire des soubresauts, en parl. de chevaux, Xén. Cyr. 7, 1, 27 ; fig. en parl. de l’estomac, Call. Cer. 88 (dout.) ||

➳ Impf. 3 sg. poét. ἐξάλλετο, Call. Cer. 88. Ao. 1, 3 sg. dor. ἐξάλατο [ᾱᾰ] Thcr. Idyl. 17, 100. Ao. 2 non att. ; part. homér. ἐξάλμενος, Il. 15, 571 ; 17, 342 ; 23, 399.

ἐξ-άλλομαι
1. uit ... wegspringen, met gen.: βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς (de leeuw) springt weg uit de hoog omheinde hof Il. 5.142; πολὺ προμάχων ἐξάλμενος ἔστη hij sprong ver voor de voorste rijen uit en bleef er staan Il. 17.342; ἐ. κατὰ τοῦ τείχους van de muur afspringen Xen. Hell. 7.2.6; οὐδέ τις ... ἐξήλατο ναός en niemand sprong van het schip af Theocr. Id. 17.100; overdr.: ἰὼ δαῖμον, ἵν’ ἐξήλου o god, hoe ver bent u gesprongen! Soph. OT 1311.
2. opspringen, steigeren: ἐξαλλομένων τῶν τροχῶν omdat de wielen opsprongen Xen. Cyr. 7.1.32; οἱ (ἵπποι) ἐξήλλοντο de paarden steigerden Xen. Cyr. 7.1.27.
3. geneesk. verschuiven: ἐξαλλομένου σπονδύλου als een wervel verschuift Hp. Art. 46.

ἐξάλλομαι, (ἅλλομαι), heraus-, hervorspringen, Ar. Vesp. 138 ; Xen. Cyr. 8.8.25, vom Wagen springen ; κατὰ τοῦ τείχους Hell. 7.2.6. – Hom. ἐξάλμενος Τρώων, προμάχων, τῶν ἄλλων, aus den Troern hervor zur Schlacht springen, hervorstürmen, Il. 15.571, 17.342, 23.399, wofür Plut. sagt πολὺ πρὸ τῶν ἄλλων ἐξαλλόμενος, Pelop. 32 ; ἰὼ δαῖμον ἵνʼ ἐξήλλου (mss. ἐξήλου) Soph. O.R. 1311 ; der aor.2 ἔξήλοντο steht auch Plut. Conv. sept. sap. 18 ; aber ἐξήλατο λίθος Marc. 16 ; – auf, in die Höhe springen, Xen. Cyr. 7.1.32, vgl. §.27 u. An. 7.3.33 ; übertr., heftig aufgeregt werden, Callim. Cer. 89. Vom Pferde, anspringen, Sext.Emp. adv. math. 8.271.

†ἐξάλλομαι

[ἐξ- 1.]

3 sing. ἐξάλλεται Il. 5.142.

Aor. pple. ἐξάλμενος Il. 15.571, Il. 17.342, Il. 23.399.

- 1
  To spring forth from the throng Il. 15.571.
- 2
  To spring forth from.
  With genit.: αὐλῆς Il. 5.142. Cf. Il. 17.342.
- 3
  To get oneself clear of (competitors in a race).
  With genit.: τῶν ἄλλων Il. 23.399.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 1814

ἐξ-άλλομαι [in LXX for קָלַל (Hb 1:8), etc. ;]

to leap up: Ac 3:8.†

ἐξάλλομαι , aor. part. ἐξάλμενος: leap out from, w. gen.; of taking the lead with a spring in racing, Il. 23.399.

ἐξάλλομαι fut. -αλοῦμαι Epic aor2 part. ἐξάλμενος

- IDep.:— to leap out of or forth from a place, c. gen., Il.; προμάχων ἐξάλμενος springing out from the front rank, Il.; ἐξάλατο ναός (Doric for ἐξήλατο νηός) Theocr.:—absol. to jump off, hop off, Ar.; ἵνʼ ἐξήλλου; to what point didst thou leap forth, i. e. to what misery hast thou come? Soph.; of wheels, to start from the axle, Xen.
- IIto leap up. Xen.: of horses, to rear, Xen.

Menu

Word wheel

ἐξάλλομαι

Saved

Recent