ἐπιμεμπτέον Save ἐπιμεμπτέον, one must condemn LSJ Bailly 2024 ἐπιμεμπτ-έον, one must condemn, Sor. 1.28. ἐπιμεμπτέον, vb. d’ἐπιμέμφομαι, Sor. Obst. p. 11, 32, 131 Erm.