ἐπιμέμονα
ἐπιμέμονα, to desire
ἐπιμέμονα, poet. pf. 2 with pres. sense,
- desire (sc. πορεύεσθαι), S. Ph. 515 (lyr.); cf. μέμονα.
ἐπι·μέμονα (pf. poét. au sens d’un prés.) désirer, Soph. Ph. 515.
Étym. cf. μέμονα et μάομαι.
ἐπιμέμονα, (μάομαι), wonach streben, Soph. Phil. 511.
ἐπιμέμονα
- to desire to do a thing, Soph. poet. perf. 2 with pres. sense