ἐπιστατήρ

ἐπιστᾰτ-ήρ, ῆρος, ὁ,

• = τὸ στόμα τῆς νεώς, Hsch.: and in pl., = οἱ τῶν πλοίων νομεῖς, Id.
• • II pl., = ἀγορανόμοι, Id.

ἐπιστατήρ, ῆρος, ὁ, = ἐπιστάτης, Hesych., der es auch στόμα νεώς u. ἐπιστατῆρες = οἱ τῶν πλοίων νομεῖς d.i. ἐγκοίλια erkl.