ἐπιστάτις
ἐπιστᾰτ-ις, ιδος, ἡ, fem. of ἐπιστάτης, οὐ γὰρ μουσικὴ τούτων ἐ. Aristid.Quint. 2.6, cf. Corn. ND 20, Sch. Ar. Th. 380.
ἐπιστάτις, ιδος [ᾰ] fém. d’ἐπιστάτης, adj. f. A. Quint. 2, p. 69.
ἐπιστάτις, ιδος, ἡ, fem. zu ἐπιστάτης, z.B. ἀρχή, Suid.; Schol. Ar. Th. 373.