ἔκπυρος
ἔκπυρος, burning hot
- burning hot, Str. 15.1.26, v.l. in Hdt. 4.73; σῶμα Sor. 2.54: metaph., ἵππου βλέμμα Poll. 1.192: neut. pl. as Adv., τί μʼ ἔκπυρα λούεις; AP 5.81 (v.l. for ἔμπ-).
I
1 caliente, que quema
πολλῷ γὰρ ἐκπυρώτερος ὁ τόπος
ἡ χώρα
ἀήρ
ἥλιος
ἀναθυμίασις
τὸ ἀγγεῖον
οἱ ἄνω οὐρανοί, ἔκπυροι ὄντες τὴν φύσιν
2 que arde fácilmente
(ξύλα) ἔκπυρά ἐστι καὶ εὔκλαστα
3 medic. febril
μήτρα
II fig.
1 fiero, irascible
τρηχεῖς καὶ ἔκπυροι
de un tipo de serpientes
2 ardiente
πίστις
• neutr. plu. como adv. ἔκπυρα en fuego, de modo abrasador
βαλάνισσα, τί μ' οὕτως ἔκπυρα λούεις;